Καταπέλτης απονήωσης, γνωστότερος και ως καταπέλτης αεροπλανοφόρου

Καταπέλτης απονήωσης

Πρώτη επιτυχής απονήωση που πραγματοποιήθηκε από καταπέλτη απονήωσης , τον οποίο τελειοποίησε ο Αμερικανός υποπλοίαρχος μηχανικός Θ. Έλλισον ήταν στις 12 Νοεμβρίου του 1912, ενώ τρία χρόνια μετά, το 1915, κατασκευάστηκε καταπέλτης απονήωσης που λειτουργούσε και επί κινούμενου πλοίου. Αρχικά ο καταπέλτης αυτός αποτελείτο από δύο μεμονωμένα μέρη: την εξέδρα (ράμπα) και τον εκτοξευτήρα.


Καταπέλτης απονήωσης επί υποβρυχίου.
Ο εκτοξευτήρας ήταν προσαρμοσμένος στην ειδική ανωφερή μεταλλική εξέδρα επί της οποίας φέρονταν το αεροπλάνο (αρχικά υδροπλάνο). Το όλο αυτό σύστημα που λειτουργούσε αρχικά με πεπιεσμένο αέρα και αργότερα με ατμό φέρονταν, (μέχρι τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο) , επί των μεγάλων καταδρομικών και βαρέων θωρηκτών συνηθέστερα μεταξύ των καπνοδόχων, εγκάρσια ως προς το διάμηκες του πλοίου, είτε ακόμη και στη πλώρη, όπως ακόμα και σε υποβρύχια. Βέβαια στην αρχή συνέβησαν και πολλά ατυχήματα πλην όμως σιγά σιγά το μέσον αυτό τελειοποιούνταν.
Στην αρχική εκείνη χρήση του καταπέλτη η μεν απονήωση γίνονταν απ΄ αυτόν, ενώ για την προσνήωση ακολουθούσε προσθαλάσσωση του υδροπλάνου δίπλα στο πλοίο, όπου και στη συνέχεια με ειδικό γερανό του πλοίου ανελκυόταν και τοποθετούταν στην εξέδρα του καταπέλτη.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου