Τώρα που μάθαμε να ζούμε στο σκοτάδι τα λόγια μας σκουριάσαν στην σιωπή... (Νίκος Ορφανίδης)

Ατέλειωτο ταξίδι

Τώρα που μάθαμε να ζούμε στο σκοτάδι
τα λόγια μας σκουριάσαν στην σιωπή
σε μια εικόνα ξεχασμένο ένα χάδι
κι’ αυτός ο χρόνος να μας κλέβει την ζωή.

Ατέλειωτο είναι τούτο το ταξίδι
Χωρίς ορίζοντα σε ξένο ουρανό
πως χάσαμε στης μοίρας το παιχνίδι
κι η νύχτες μας ένας ωκεανός.

Μέσα στα κύματα βουλιάξανε τα χρόνια
του είναι μας σπασμένο το κουπί
μέσα στην μπόρα της βροχής δυο χελιδόνια
κι’ αυτή η άνοιξη φαντάζει μακρινή

(Νίκος Ορφανίδης)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου