Γιε μου... η ώρα η καλή... Γ. Χαραλαμπάκης.

Ευγενικός να ‘σαι ψυχή μου όπως πάντα, 
σαν πας στον κύρη της για ‘κείνη να μιλήσεις, 
Πως δεν σ’ ανάθρεψα ορθά μη το νομίσουν, 
σκέψη κακιά να κάνουνε μη τους αφήσεις. 

Στην τσέπη την δεξιά του σακακιού, 
δέκα φλουριά σου έβαλα να της τα κρεμάσεις, 
πάνω στο νυφικό την ώρα την καλή, 
να την χορέψεις σαν την πάρεις και την αγκαλιάσεις. 

Στην άλλη τσέπη σου έβαλα χρυσά κουμπιά, 
να τα φορέσεις γιόκα μου γαμπρός σαν θα γενείς, 
μες το ζωνάρι σου έκρυψα χρυσό σταυρό, 
δώρο να της τον κάμεις σαν την παντρευτείς. 

Σαν θα χορεύεις πρόσεξε τα βήματα μη χάσεις, 
στο πεταχτό εκείνο σάλτο το διπλό, 
ξέρω σ'αρέσει πάντοτε, φιγούρες δύσκολες να κάνεις, 
ποιος σέρνει, να ρωτάνε όλοι τον χορό.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου