Ήρθες... Γιάννης Χαραλαμπάκης.

Ήρθες... Χρόνια σε περίμενα, αλλά δεν φαινόσουν.
Χρόνια σε έβλεπα να έρχεσαι μόνον στα όνειρά μου.
Χρόνια κοιτούσα το φεγγάρι και το ρωτούσα αν σε βλέπει.
Χρόνια κρύωνα, και δεν είχα την ζεστή αγκαλιά σου.

Ήρθες... Δεν είναι όνειρο, δεν είναι φαντασία. Είσαι εσύ.
Εσύ που με έκανες να γράφω ποιήματα, και παραμύθια.
Εσύ που με έκανες να ζωγραφίζω στους τοίχους.
Εσύ που με έκανες να μιλάω με τα άψυχα και να γελάω.

Ήρθες... Για να με βγάλεις από την φρίκη να διαλέγω όσες 
σου μοιάζουν. Να τις φιλάω και να ονειρεύομαι τα χείλη σου.
Να τις αγκαλιάζω και να προσπαθώ να νιώσω το σώμα σου. 
Να ζω με σένα, να ζω για σένα, χωρίς εσένα.

Ήρθες... Τώρα φιλάω τα δικά σου χείλη, και μου δίνουν 
την δροσιά που μου έδιναν. Αγκαλιάζω το δικό σου σώμα,
και με καίει όπως με έκαιγε. Κοιτάζω τα δικά σου μάτια,
και βλέπω τα χρόνια μου που πέρασαν περιμένοντάς σε.

Ήρθες... Μου μιλάς. Θες να σε ακούσω. Θες να με ακούσεις.
Προσπαθείς να μου πεις, για τα χρόνια που έζησες μακριά μου.
Προσπαθείς να μου πεις, για την ασχήμια που γνώρισες.
Μη το κάνεις. Για μένα, έζησες όπως σε είχα στο μυαλό μου.

Ήρθες... Είσαι κολλημένη επάνω μου, σαν κάτι να φοβάσαι.
Ορκίζεσαι πως μ' αγαπάς, πως πάντα μ' αγαπούσες, και θες
να κάνω και εγώ το ίδιο. Να σου πω πως πάντα σ' αγαπούσα.
Τι αστείο που είναι. Εγώ ζούσα με σένα. Ζούσα για σένα.

Ήρθες... Μου λες ότι αυτήν την φορά, μόνον ο θάνατος θα 
μας χωρίσει. Ο θάνατος;;;;;;;. Μα ο θάνατος ήρθε!!!!!!!!! 
Τον έφερες εσύ, πριν κάποια χρόνια. Ένα βράδυ, σε μια
στιγμή, για μια κουβέντα. Σκότωσες την πιο μεγάλη αγάπη.

Ήρθες... Και όμως όταν σε φιλάω, κλίνω ξανά τα μάτια 
και σε ονειρεύομαι. Σηκώνω το κεφάλι και κοιτάζω το φεγγάρι, 
σαν εγώ να μη σε βλέπω. Δεν μπορώ να γράψω ποιήματα, 
ούτε να ζωγραφίσω στους τοίχους, γιατί εσύ είσαι εδώ. 

Ήρθες... Ήρθες να σκοτώσεις για δεύτερη φορά. Αυτήν την 
φορά τα όνειρά μου. Χωρίς φειδώ, χωρίς ντροπή, ανελέητα.
Ήρθες να πάρεις από μέσα μου, την εικόνα σου. Τόσο απλά. 
Σα να παίρνεις από το κομοδίνο, την φωτογραφία σου. 

Γι' αυτό...
Φύγε... Φύγε αργά μη βιαστείς. Θέλω να σε βλέπω να 
απομακρύνεσαι. Θέλω να βλέπω την ντροπή στο πρόσωπό σου. 
Θέλω να σε δω όπως έγινες. Θέλω να συγκρίνω εσέναμε 
εσένα, και να αγαπήσω περισσότερο εσένα..........

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου