Γράφει Ο Κωνσταντίνος Λιάκας.

Φωτογραφία του χρήστη Χαραλαμπάκης Γιάννης.
Το τραγούδι σιώπησε , σε μια γωνιά θρηνήσε του πιάνου 
η θωρια.... Κι ο χρόνος σταμάτησε στο άναμμα τής θλίψης!!! 
Μετέωρη η ελπίδα χαρτογραφεί το ανάστημα της σε στάχτες... 
Κι η ψυχή βλασταρακι που θέλει να ανθησή,να αναστηθεί ...
με την αγάπη που έχει τών ανθρώπων η φωνή ... 
νότες αλληλεγγύης σε ένα" καλοκουρδισμένο πιάνο " που η 
αγκαλιά της αγάπης ευδοκιμη στα πλήκτρα της η ψυχή 
απωτελειωνοντας του θανάτου την ρωγμή...!!!!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου