Πάλευε την κατάθλιψη... τασος Ζωταλης.

Πάλευε την κατάθλιψη η νύχτα να μου φέρει

Ετούτο εδώ το σπιτικό θαρρώ το χεις στοιχειώσει

Η θύμηση σου την καρδιά, έκοβε σα νυστέρι

Και ερχοτανε ο έρωτας να με αποτελειώσει

Η θάλασσα με έπαιρνε μέσα στα μυστικά της

Αφού πια μόνο σ"αυτή μπορούσα να μιλήσω

Φέρτη μου πίσω μάγισσα,κι ότι έχω,όλα δικά της

Φέρτη και σου ορκίζομαι δε θα ξαναγαπησω

Στο άγγιγμα μου χάνεσαι,γλιστράς σαν το αφρό

Γίνομαι το λουλούδι σου,αν γίνεις το νερό

Στο άγγιγμα μου χάνεσαι, φεύγεις σαν τον καπνό

Αν γίνω το φεγγάρι σού σέ κάνω ουρανό

Πάλευε την κατάθλιψη η νύχτα να μου φέρει

ετούτο εδώ το όνειρο θαρρώ έχει τελειώσει

Για έρωτα όποιος δακρυσε,αυτός μονάχα ξέρει

Πώς ότι αγάπησε πολύ,τον έχει πια προδώσει

τασος Ζωταλης... Στην Κατερίνα Γώγου.