Αιώνια Φυλακή... Γεώργιος Κ Σίμογλου.

Πόσα άνυδρα,άδεια καλοκαίρια φρυγάνισαν τήν τσακισμένη μου

καρδιά, προσμένοντας τόν γυρισμό σου αγάπη,μέ τής θάλασσας

τήν αύρα και τόν Μπάτη παρακαλούσα νά σε φέρουν από τήν

μ α ύ ρ η ξ ε ν η τ ι ά .!!!!!!!

Σέ έκρυψα στή σκέψη μου σάν φυλαχτό,στό νοτισμένο χώμα

τής ψυχής φύτεψα τό δικό σου ""σαγαπώ"",γιά νά μπορώ

ν´αντέχω τόσα χαμένα ήλιο

βασιλέματα,τόσα ξένα άδεια βλέμματα.!!!!!!

Χωρίς τών ματιών τήν ζωοδόχο ανατολή,χωρίς ενοίκιοστάσιο

η κάλπικη ζωή,μού χρεώνει καί τής απουσίας

σου τόν αυξανόμενο,καθημερινό λογαριασμό.!!!!!!

Όλα αυτά καρδιά μου γιά μιά αγάπη,πού τήν παζαρεύουνε

πολλοί μέ αντιπαροχή λές καί είναι οικόπεδο η ψυχή,

γιά να τοκίζουν κάποιοι με θράσος τόν εγωϊσμό τους,

κτίζοντας τή δική σου α ι ώ ν ι α φυλακή.!!!!!!!

Τί ζωή κιαυτή,μέ τζογαδόρους ακροβατεί,κατάντη

σε κουρελιασμενη τέντα σέ πανηγύρια, χωρίς παιδιά

καί χαρά, χωρίς γιορτή , σέ μιά ανώνυμη, ψεύτικη

κ ρ υ π τ ο γ ρ α φ η μ έ ν η βάρβαρη,ξένη εποχή.!!!!!!!

Τσακισμένο Καράβι... Γεώργιος Κ Σίμογλου

Περαστική η ζωή,συνεχώς αλλάζει κατευθύνσεις,μά στόν

παράδεισο των συναισθημάτων τής ψυχής μου,η αιώνια

ακούραστη αγάπη,ψάχνει καινούργια νέα πρόσωπα

αλήθειας οραμάτων παντοτεινής άνοιξης καί χαρούμενων

ονείρων διευθύνσεις.!!!!!!!!! Πόσα ν´αντεξη η καρδιά,ό,σα

γράμματα έστειλα στήν τύχη,τήν υπομονή,τήν ελπίδα,όλα

γύρισαν πίσω,λευκά περιστέρια πού χάθηκαν στού κόσμου

τήν απρόσμενη κ α τ α ι γ ί δ α,ποτέ δέν βρήκαν

καλωσόρισμα σέ καμιά πατρίδα.!!!!!!! Καί σύ ακόμα

κατάφερες μιά μαχαίρια στό αιμόφυρτο τής καρδιάς

τραύμα μου,τό έστειλες πίσω σκισμένο τό γράμμα μου,

άλοθι,πρωταγωνιστής νά γίνη ο πόνος στό στό αέναο

δράμα μου.!!!!!!!Μέ αυτό τό λίγο πού νόμιζα αγάπη,χρόνια ταλαιπωρήθηκα,λυπάμαι πού γιά σένα τόν εαυτό μου αρνήθηκα

γιά τήν αφοσιωσή καί τήν αγάπη μου στό

τ έ λ ο ς π α ρ α ξ η γ ή θ η κ α , καί άδικα κατηγορήθηκα.!!!!!!!

Μετά από τρικυμίες μιά νύχτα,τσακισμένο καράβι στήν βραχώδη,

έρημη ακτή τής καρδιάς σου προσάραξα,μέ τά συντρίμια μιάς

ζωής μέ τό προσκλητήριο τώνσυνεφιασμένων οριζόντων πού

ξερνούσαν βροχή,χαλάζι καί αστραπές,όπως τότε πού χάθηκες,

δέν άντεξα,καινούργιους δρόμους στά βάσανα καί στούς καϋμούς

μου χάραξα.! Μικρή σ χ ε δ ί α εγώ διαλύθηκα,μπαρνήθηκες,

στή θυμισή σου πάλι τσακίστηκα,πέτρινα χρόνια στή φωτιά καί

η ψυχή λυγαριά στή λύσσα του βοριά,μέ ο,τι έμεινε από εμένα,

δέν δέν άντεξα,πάλι στό αφιλόξενο ακροτήρι σου προσάραξα,

λυπάμαι,τόσα πέρασα μ ά δ έ ν ά λ λ α ξ α .!!!!!!!!!

Καταστάλαξα!!!!!!!!! Τί ήταν αγάπη,ο έρωτας γιά σένα ;;;;;

Ίσως γιά εσένα μιά ακόμη αδιάφορη ε π α ν ά λ ε ι ψ η

μεταχειρισμένων ή κοιμισμένων αισθήσεων, ψεύτικα λόγια στή

συσκότιση κάποιων αποκαλύψεων, η εμονή σου νά γεμίζης

λαθραία τά κενά σου,μά ναί στήν ουσία ήμουν καί γώ

όμηρος χρόνιων ψευδαισθήσεων μεσ´τά θολά νερά σου.!!!!!!!

Δακρισμένα Φεγγάρια... Γεώργιος Κ Σίμογλου.

Πληθαίνουν τής απουσίας σου οί σκιές,γερμένες μαραμένες

πασχαλιές σέ ένα βάζο ξεχασμένες σέ ενα παράθυρο

κλειστό,πού ξέχασε νά βλέπη Θεό,γαλάζιο ουρανό,

ευχές καί λόγια τής ψυχής,ξεχασμένα χάδια,όρκοι,

φιλία καί αγκαλιές.!!!!!!

Σταματημένα ρολόγια,προσευχές πού έγιναν στά χρόνια

δακρύων μοιρολόγια,στό κάποτε ονειροδρόμειο τής καρδιάς

αστροπελέκια καταιγίδας,από λάθοςπυξίδας.!!!!!!

Οι πτήσεις μου όλες στό κενό,δέν π ρ ο σ γ ε ι ώ θ η κ α

ποτέ στό ακροτήρι

τής καλής ελπίδας καί τό σώμα άτρακτος διαλυμένη στά

σύνεφα έν μέσω θυελλωδών ανέμων,σέ μαύρο σκοτάδι

καταιγίδας.!!!!!! Χαμένα χρόνια,οί στιγμές νεκρά

άγριοπερίστερα στά δειλινά,πάντα έλεγες ύστερα γιά

ό,σα ερήμην μας λογάριαζε η ζωή,λυπάμαι πού έλεγες

ύστερα,κρίμα στό ψέμμα σου πίστεψα,τότε δέν ήξερα .!!!!!!!

Τής προσμονής δακρισμένα φεγγάρια μάταια έψαξαν μά δέ

βρήκαν τής αγάπης σου τά χνάρια,τά σβήσε ο καιρός,

κλειστός τής αγάπης μας ο κάποτε εκκρεμής λόγιαριασμός

καί οί σελίδες τού ημερολογίου τής καρδιάς σκορπίστηκαν

γιά σένα στό λυσσασμένο βορριά τής λησμονιάς.!!!!!!!!

Μέσα στόν καύσωνα πάγωσε,σκοτείνιασε η ψυχή,μαύρα

σύνεφα βροχή θά φέρουν ανεμοστρόβιλους στήν

αξημέρωτη ανατολή.!!!!!! Πανσέληνο συναισθηματων

γιόρταζε η ψυχή τότε πού είμασταν μαζί,σκηνοθετούσε

η αγάπη,ζωγράφιζε η ζωή ανάμεσα στ´αστέρια τού έρωτα

αγγελούδια,στήν άνοιξη τού ουρανού,τών πόθων μας

κ ό κ κ ι ν α τ ρ ι α ν τ ά φ υ λ λ α πολύχρωμα

λουλούδια.!!!!!!Έχει πάλι αλόνι τό ματωμένο φεγγάρι

απόψε,μπαινοβγαίνει στά σύνεφα καί κλαίει μέ τόν

γκιώνη έλα,η ζωή φυλλοροεί,τελειώνει,έλα από τόν κήπο

τής ψυχής λευκά όνείρων κρίνα,έλα,πρόλαβε καί κόψε,

έλα σέ περιμένω,μέ τό ματωμένο φεγγάρι απόψε .!!!!!!!!

Μαύρο Μαργαριτάρι... Γεώργιος Κ Σίμογλου

Καλοκαιράκι μου Σαντορινιό,μεσ´τής Καλντέρας τόν βυθό

κρύβεις στή φλεγόμενη λάβα σου τόν Έλληνα λάγνο Φτερωτό

έρωτα Θεό.!!!!!!Κρατάς χρόνων παθιασμένα μυστικά,μέ τίς

εκρήξεις σου δημιούργησες τήν Στρογγύλη,μιά καυτή,ερωτική

αγκαλιά στού Αιγαίου τήν καρδιά,στά βαθειά γαλάζια νερά τών

σεισμών τής χαμένης ατλαντίδας,μέ τίς συνεχόμενες

αναθυμιάσεις και τίς καταχθόνιες υφαιστιακές παρεσθήσεις,

τό καλοκαιράκι σου μαγεία τρελαίνει τίς αισθήσεις.!!!!!!

Πόσες υπέροχες αναμνήσεις.!!!!!! Τό καλοκαίρι εκείνο ,

έ γ ρ α ψ α στο βιβλίο τής καρδιάς σου,ξέρω φύλλο μετρώντας

θά μέ αναζητήσης.!!!!!!! Ποτέ τήν αφή μου δέν θά λησμονήσης .!

Ονειρεμένα ηλιοβασιλέματα στο ημεροβίγλι,στήν Οία,

βοκαμβίλιες, βασιλικά,ερωτευμένες γαζίες γιασεμιά στή

φεγγαράδα,μπαλκόνι μέ Θέα στό απεραντο γαλάζιο γωνία .!!!!!!!

Σέ είπαν μαύρο μαργαριτάρι, βότσαλα τά χωριά σου γεμάτα

ομορφιά καί χάρη,Εμπορίου,Περίσσα, καί τήν κοσμοπολίτικη

παραλία τό καμάρι,ο Προφήτης Ηλίας,η ψηλότερη κορφή

πού μοσχοβολάει θυμάρι.!!!!!!!Εκκλησίες καί καμπαναριά

κάτασπροι ανεμόμυλοι στολίζουν τόν γαλάζιο ορίζοντα,

στέλνουν μυνή ματα ερωτικά στούς θρύλους με τά ξωτικά,

γλάρος εγώ μέ τόν αγέρα φιλιά θά στείλω στής ψυχής σου τόν

φωτεινό ορίζοντα γιά καλημέρα.!!!!!!!!Πάντα θά σαγαπώ,γιατί

υπήρξαμε μεθυσμένη αγκαλιά πάνω από τήν Καλντέρα.!!!!!!!

Τή νύχτα πού αγκαλιαστήκαμε η νύχτα έγινε μέρα.!!!!!!!!

Η κιβωτός μου... Γεώργιος Σίμογλου.

Η κιβωτός μου , ο λυτρωμός μου ,

αυτός ό άλλος ο ε α υ τ ό ς μου

μέ προστατεύει,με λογαριάζει,

από τούς λύκους καί τό χαλάζι.!!!!!

Ο στεναγμός μου χρόνια ορίζει ,

κι η λογική μου,κάρο πού τρίζει.!!!!!!

Η κατηφόρα θέλει τήν μπάλα , μά

η κιβωτός μου κόντρα τραμπάλα.!!!!!!

Η κιβωτός μου μιά α π ο υ σ ί α , μά

έχει τόν πρώτο ρόλο σάν ε ξ ο υ σ ί α.!!!!!

Μού δίνη λύσεις σωστές καί απαντήσεις,

μά έχει κάπου,κάπου πολλές αντιρήσεις.!!!!!!

Στήν μ ο ν α ξ ι ά μου ό,ταν κλείνομαι ,

στά οράματα μιάς άλλης καλύτερης ζωής

α φ ί ν ο μ α ι,τήν κιβωτό μου σέ λιμάνια

νοσταλγίας αρμενίζω,γιά τά στραβά,τά

άδικα αυτού τού κόσμου πάντα βρίζω.!!!!!!

Ή κιβωτός μου ειναι ό Α ρ χ ά γ γ ε λ ό ς μου,

ειναι στά όνειρα ο Άγιος συντροφός μου.!!!!!!!

Μέ αγαπάει σάν ε ρ ω μ έ ν η ,σάν κλαμένη

Μάνα στό κατώφλι με αγωνία μέ προσμένει.!!!!!!

Ο κόσμος όλος φωτιές,πόλεμοι,απρόβλεπτη ζωή

γεμάτη μπόρες,αστροπελέκια,καταιγίδες,μά εγώ

τήν κιβωτό μου στεφάνωσα με ηλιαχτίδες .!!!!!!

Χωρίς πολλά,πολλά,τήν σέβομαι,τήν αγαπώ,ό,σο

ζώ θά τήν προσέχω,γιατί είναι ό,τι πολυτιμότερο

έχω είναι τ ρ υ φ ε ρ ή συνείδησης φωνούλα,γιαυτό

κόσμε ακόμα α ν τ έ χ ω .!!!!!!!

Η κιβωτός μου καί ο π ρ ο δ ο μ έ ν ο ς ο εαυτός μου

πάντα,σιγομιλάνε σάν παλιοί κ α λ ο ί Φ ί λ ο ι ,

ειναι τής παρηγοριάς μου χ ρ υ σ ό κ α ν τ ή λ ι .!!!!!!!

Μιά μπαλάντα πικρόχολης ζωής,ο α ν α π ό φ ε υ κ τ ο ς

από τήν θλιβερή πραγματικότητα ο μ ι σ ε μ ό ς μου.!!!!!!

Ένας Αύγουστος... Γεώργιος Κ Σίμογλου.

Στά χαμένα μου καλοκαίρια ψάχνω στίς αξημέρωτες νύχτες,

τά φτερουγίσματα τής ψυχής μου,στά ουράνια μονοπάτια

τού φεγγαριού τά πρώτα ερωτικά μου σκιρτήματα.!!!!!!!!!!

Τής αγάπης μου τά πρώτα τρυφερά,ονειρικά,

αισθησιακά παραστρατήματα.!!!!!!!!!!!

Ένας Αύγουστος ακόμη γιά να θυμάται όπως τότε η καρδιά,

πώς χάθηκες χωρίς συγνώμη,παραιτήθηκες,

τόσκασες όπως οι κλεφτες, κάποτε όμως

θά σέ δικάσουν οι συμπαντικοί νόμοι .!!!!!!!!

Ο,τι καί νά κάνη κανείς τό βρίσκει μπροστά του,

πληρώνει στα διόδια τής ζωής εντόκως γιά τήν άδικη

καί πρόστυχη συμπεριφορά του.!!!!!!!!

Ένας Αύγουστος καμίνι γιά τούς δειλούς λιποτάκτες τής αγάπης

είναι μιά ευκαιρεία νά γνωριστούν μέ τής καρδιάς τους

τό χαμίνι,μέ ένα χρέος τσαλαπατημένων συναισθημάτων

πού η ανάσα τους στό χρόνο γιά μένα βγάζει μόνο πόνο.!!!!!!!!

Ένας Αύγουστος ψυχή μου καί σύ μοναχική ικετιδα γονατισμένη

στήν παραδεισένια απαγορευμένη πύλη τής αγάπης,ακόμη

πασχίζεις μέσα από βλέμματα αγγέλων,μέ δάκρυα καί προσευχές,

νά ελαχιστοποιήσης στόν ψεύτη καιρό τή μεγάλη πλάνη

τής αυταπάτης.!!!!!!!!

Ν α ί τό Π α ρ α δ έ χ ο μ α ι πώς υπήρξα απονήρευτος θεατής,

πιόνι στή ζωή μου, καί τυχαίος αγωγιάτης.!!!!!!!!!

Μόνο Αγάπη... Γεώργιος Σίμογλου.

Η αγάπη δεν άργησε μέρες, μήνες, χρόνια, άργησε

μιά ολόκληρη ζωή,δέν φάνηκε πουθενά.!!!!!

Ξεχάστηκε δακρυσμένη στά αθώα βλέμματα

των παιδιών της ανάγκης, κουρέλιασμενη στά

χαρακώματα των πολέμων της αδικίας,λαβωμένη

από πυρά και σφαίρες στη Βαβυλωνία του κόσμου

γιά τίς χειρότερες μας μέρες.!!!!!

Αγάπη σε ψάχνω απ'το παρελθόν,γιά τό παρόν,το μέλλον,

μα εσύ διάλεξες να είσαι θείος χρεισμός και ψαλμωδία

στα χείλη των αγγέλων.!!!!!

Αγάπη στους κήπους της Εδέμ,κρίνος λευκός θα παραμείνω,

μου έταξες να συγχωρώ,φίλους τους δήμιους νά θεωρώ ,

το χέρι νά τους δίνω.!!!!!

Αγάπη στο όνομα σου καί τή ψυχή μου δίνω,σε κάθε

φιλί ζωής τα όνειρα μου εκεί πού αγαπώ αφίνω με όλα

μου τα παράπονα καί στην υγεία της πίνω.!!!!!

Περιμένοντας τήν Αγάπη,τή μεγάλη ανατροπή

η μιά ακόμη αυταπάτη.!!!!!

Φίλοι μου την καλημέρα μου να έχετε να είστε προετοιμασμένοι,

δυστηχώς εδώ που φτάσαμε όλα τα χάσαμε

πόσο ακόμη θά αντέχουμε,θά αντέχετε.!!!!!

Ένα μικρό αφιέρωμα από τα πολλά μου ανέκδοτα που έχω

γράψει για τήν μούσα της ζωής,τήν αληθινή,δυσεύρετη

Α Γ Α Π Η.!!!!!! Μόνο ΑΓΑΠΗ !!!!!!

Στάχυα Φιλίας... Γεώργιος Κ Σίμογλου.

Χρυσά,όριμα στάχυα τά συναισθήματα αγάπης στό χωράφι

τής ψυχής γιά ποιόν νά τά θερίσω,πώς νά τά φυλάξω ,

πού νά εμπιστευτώ , νά τά χ α ρ ί σ ω , ζ ω ή πάλι

νά σέ κ ε ρ δ ί σ ω .!!!!!!!!!

Ψάχνω μιά αληθινή φιλία,μέ τήν εποπτεία τού μυαλού,

μέ τής καρδιάς τίς αντοχές , τό βιβλίο τής ζωής μου

ξεφυλίζω γιά νά μπορώ στό αύριο νά ελπίζω.!!!!!!!!

Στάχυα ζωής,στού ήλιου τό φώς παραδομένα,

φιλιά στέλνουν στόν ουρανό,αισιόδοξα μηνύματα ζωής,

από τό Μάνα τής γής,σημάδι καλοκαιρινής εποχής

χιλιάδες κόκκοι σταριού,στήν κάψα τού μεσημεριού,

όσες καί οί ευχές μου,γιά εσάς,από καρδιάς,στίς

προσευχές μου,στόν πάνσοφο,μεγάλο μας Δημιουργό.!!!!!!!

Ενθύμια αξιών φιλίας στό χρόνο λιγοστά,δυστυχώς

στίς μερες μας τήν μετράνε μέ ποσοστά, έτσι η άβησσος

μπροστά,στής ψυχής τό παρά πέντε στάχυα φιλίας λιγοστά,

τά μαθήματα ζωής είναι σέ ολους μας γνωστά.!!!!!!!

Φίλοι μου καλημέρα σας,μπόλικοι νά είστε στήν καρδιά

καί στήν ψυχή σας,γιά να καρπίζουν τά όνειρα αγάπης

ευτυχία στή ζωή σας.!!!!!!

Αυτό πάντα νάέχετε γιά αρχή σας.!!!!!!

Απόψε Πάλι Σ'Αγαπώ... Γεώργιος Σίμογλου.

Όνειρο είμαι στή σιωπή,αγέρας που φυσάει,

καράβι καλοτάξιδο,η αγάπη όπου μέ πάει.!!!!!

Αφίνω όλους τούς καϋμούς,σέ μακρινά λιμάνια,

τούς φόβους καί τήν μοναξιά,τά πρέπει γιά τήν

π ε ρ ι φ ά ν ι α.!!!!!!!

Έχω μιά καρδιά γιά κιβωτό καί στή ψυχή μετάξι,

σάν άνοιξη πού σαγαπώ,σκοπό ζωής,ποτέ κανείς

δέν θά τ´αλλάξη...!!!!!!

Σέ κουβαλάω όπου βρεθώ,μαρτύριο,η θύμισή σου

μ´αρωσταίνει...,μά έρχεσαι σάν τήν γιορτή μέ τήν

χαρά και κάθε φιλί σου μ´ανασταίνει.!!!!!!!

Απόψε πάλι σ α γ α π ώ,στόν πυρετό σου ξαγρυπνώ,

τά λόγια μας ψυθηριστά,γλυκό κρασί,γιά τής ζωής τό

α ν α π ά ν τ ε χ ο μ ε θ ύ σ ι ,κι ό ήλιος τού,έρωτά μας

ποτέ νά μή γνωρίση δύση.!!!!!!! Απόψε πάλι σ α γ α π ώ,

θάλασσα τρικυμισμένη η αγκαλιά σου στά κύματά της

μαζί σου θά χαθώ.!!!!!!!

Μεσ´τά ξεφτυδια τού καιρού,σάν τριαντάφυλλο ανθίζει η

ελπίδα,μόνο η αγάπη έμεινε στερνή ανάγκης ηλιαχτίδα.!!!!!!

Έρχεσαι πλάϊ μου ξανά,όπως τά χελιδόνια,πού ζευγαρώνουν

στήν παλιά φωλία , γ λ υ κ α ί ν ο ν τ α ς τά χρόνια...!!!!!!!!

Φευγει ο καιρός καί χάνονται,ερώτων πόθοι,όρκοι αγάπης,

δεσμοί,όλα εμπειρίας περιπέτεια....μόνο εμείς αντέξαμε.!!!!!!

Τολμήσαμε,δέσαμε,αγαπήσαμε,στή γυμνή χ ε ί μ α ι ρ α δέν

ζήσαμε αναίτια .!!!!!! Η αγάπη μας γαλάζια ξαστεριά,Απρίλο-

Μάης,άνοιξη μέ πολύχρωμα λουλούδια,στό βλέμμα τής ζωής,

ξαναγεννιέται κάθε αυγή,θα ζή με τής κ α ρ δ ι ά ς μας τά

μελωδικά τραγούδια.!!!!!!!

Είμαι ... Είμαι... Γεώργιος Κ Σίμογλου

Η ερωτεύσιμη λάμψη ενός τρελλού ονείρου είμαι γιά σένα

πού ψάχνης όπως η πανσέληνος τού απείρου νά ενωθή

συμπαντικά μέ μένα,πόθου έκσταση σέ μάτια αγαπημενα.!!!!!!!

Είμαι ο πυρετός πού καίει τά χείλη σου τα φλογισμένα, χάδι

μεταξιού η αφή μου στό σώμα σου,μέ ένα λάγνο φιλί θά

ξεδιψάσω στό στόμα σου,έλα,γίνε μαζί μου ένα,βεγγαλικά

φωτιές στό κορμί σου,εσύ πού που παίζης στα ζάρια τήν

ψυχή μου καί μηδενίζης τή λογική μου.!!!!!!!

ΟΈρωτας σου καί η αγάπη καθοδηγούν τήν ύπαρξή μου.!!!!!!!!

Είμαι η τρικυμία στίς αισθήσεις σου,η αγκαλιά μου θάλασσα στίς

παραισθήσεις σου,άγκυρα ρίξε στό μυστηριώδη βυθό μου γιά τίς

καρμικές,αχαλίνωτες προτιμήσεις σου.!!!!!!!! Ο αιώνιος έρωτας

μέ τά μελτέμια,όπως ο Ποσειδώνας με τήν τρίαινα καραδοκεί,

με τήν αγάπη μου στό πέλαγος νά λουστή,μέ τα κοράλια τών

οργασμών νά εξαϋλωθή.!!!!!!!!Είμαι ένα κοχύλι στήν ακρογιαλιά

πού κάνω παιχνίδι μέ τών χειλιών σου τά φιλιά,πεθαίνω καί

αναστένομαι τίς νύχτες ό,ταν τό φεγγάρι ζηλεύοντας,αλητεύει

γιά χάρη μας από ψηλά.!!!!!!!!!

Μπαλάντες γράφουν τα συναισθήματα πρίν ζευγαρώσουν

μέ τά αισθήματα,μή μέ κοιτάς σάν ξένο,είμαι αυτός πού

έχασε τό τραίνο,πού χάθηκαν σέ σύνεφα καπνού τής καρδιάς

τά νοσταλγικά σκιρτήματα.!!!!!!! Σέ ένα τέτοιο κόσμο πού

βρέθηκα Θεέ μου σιχάθηκα βαρέθηκα,στά πέτρινα χρόνια

τής ζωής μου επιστρατεύτηκα.!!!!!!

Ταλαίπωρη συνταγογραφημένη καί τσακισμένη ζωή,σέ κανένα

τίποτα δέν απομένει,στή χώρα τών παραμυθιών από παιδί

δέν είχες θέση,δέν βρέθηκε ποτέ η καρμική σου σχέση,

τώρα τόν λόγο έχει η καρδιά,γιά ό,σα έχασε αιμοραγόντας

περιμένει .!!!!!!!!! Είμαι αυτό πού δέν μπορείς νά αρνηθής

νά μ´αγαπήσης καί νά ερωτευτής.!!!!!!!!!

Μακάρι ... Μακάρι!!!!!!... Γεώργιος Κ Σίμογλου.

Στήν ερημιά τού πλήθους μου οδεύω καί λίγα ψίχουλα αγάπης

σού γυρεύω μέ σπρώχνουν,με τσαλαπατούν,με προσπερνούν,

μα δέν ρωτούν,στό αλλοπαρμένο βλέμμα μου βροχή τα δάκρυα

κυλούν.!!!!!!!Τήν υποθήκη τής καρδιάς μου θέλω νά αναιρέσω,

γία τίς αδυναμίες μου,τά λάθη μου,τά πάθη μου,επιτέλους

στόν εαυτό μου χάρη να δώσω,γιά να τόν συγχωρέεσω.!!!!!!

Συγνώμη γιά όλα να ζητήσω γιά τό καλό μου,νά μήν

εμπιστευτώ άλλη φορά νά μή ξαναγαπήσω,τά μάτια και τήν

πόρτα μου στούς πειρασμούς νά κλείσω,τσαλακωμένες σελίδες

απ´τό βιβλίο τής ζωής νά σκίσω.!!!!!!!!Απ´τό μυαλό μου θέλω

να σε σβήσω,νά μή θυμάμαι πιά,χωρίς τή σκέψη σου να ζήσω,

μ´ενα χαμόγελο πικρό,τή νύχτα,στόν καπνό τού τραίνου θά

χαθώ, θα σ´αποχαιρετήσω,γιά τά απωληθωμένα μου όνειρα ίσως

πάλι θά κλάψω,θά πονέσω,θα δακρίσω,

πίσω όμως δεν θα ξαναγυρίσω.!!!!!!

Μακάρι απ´ τής ψυχής τά φινιστρίνια ν´αγνάντευα χαρούμενα

δελφίνια,στήν παραγγελιά τής καρδιάς μου νά χόρευαν τανγκό

οί αλήτρωτοι πόθοι μέ τήν αγάπη,δέν θά υπήρχαν υποκρισία,

κοροϊδία καί αυταπάτη.!!!!!!Όλα θά ήταν αλοιώς,δέν θά υπήρχαν ξένες,κρύες,άδειες αγκαλιές,με αγκάθια καί βαριά

συρματοπλέγματα,αλλά μόνο πολύχρωμα λουλούδια,

ολάνθιστα ευωδιαστά κατακόκκινα τριαντάφυλλα,αληθινά

αισθήματα,λευκά περιστέρια στόν ξάστερο ουρανό τής ψυχής

πηγαία συναισθήματα.!!!!!!Θά έλυναν τά χιλιάδες τού κόσμου

μεγάλα προβλήματα.!!!!!!!Μακάρι οί ναυαγισμένες σκέψεις

νά γίνονταν λόγια παρηγοριάς,χαράς,ελπίδας,ευθύνης καί

σοφίας,νά έφθαναν ψαλμός,σάν προσευχή,κάνοντας μιά ευχή

απ´τήν ψυχή βγαλμένη,γιά ό,τι αγαπάς νά έρχεται κάποια

στιγμή Θ ε έ μου ά γ ι α ευλογημένη.!!!!! Να μή νοιώθη

η ραγισμένη καρδία μόνιμα έρημη καί προδωμένη .!!!!!