Μυρωδιά βρεγμένου χώματος
κι ήχοι από φτερουγίσματα πουλιών
που σχίζουν επιδέξια τον άνεμο.
Η φύση ψιθυρίζει ποιήματα δίχως λόγια
που όμως μιλούν στην καρδιά ανεμπόδιστα
αφού από θείο χέρι είναι γραμμένα.
Πέφτει η ψυχή στην αγκαλιά τους
και κάθε στίχος μονοπάτι οικείο
που την καλωσορίζει πίσω στο σπίτι.
