Παιδί ενός άδικου θεού... Periklis Katsolas.

Άκρατος πόθος για διάφανη χαρά...

Μέσα από συμπληγάδες γλιστράς

παιδί ενός άδικου θεού....

Λύσε τους γρίφους της ύπαρξης και στήσε χορό

στην άκρη του γκρεμού έτσι για σασπένς...

Απότμηση ζωής σαν πεζοδρόμιο

χαροκαμένων μανάδων και νεκρών πεζών...

Χάλασμα στην άκρη του δρόμου ίσα που στέκεται

στου χρόνου το δρεπάνι...

Ανορεξία...

Λαβύρινθος...

Πολυπλοκότητα διεύλευσης...

Παρόλα αυτά κράτα τον φάρο αναμμένο....

Καύσωνας... Periklis Katsolas.

Δεν με νοιάζει!!

Μέσα στο λιοπύρι στήνονται

οι καλύτερες επαναστάσεις!!!

Σαν λάβα καίω το σύμπαν!

Βουτάω, σκαρφαλώνω,γουστάρω,

φλερτάρω, φορτσάρω,αναβάλω!!

Όλα μαζί στου χρόνου το στροβίλισμα

να τα προλάβω όλα!

Φλεγόμενη πόλη στην πρίζα!!

Ένα ξαφνικό σταμάτημα...!!

Ένα ποτό στα όρθια,φλέρτ, ραντεβού

και πάλι στις νίκες!!

Στραβές, αναποδιές,ριξίματα ιδρώτας...!

Όλα αυτά σε πάνε ωραία,μαθαίνεις,

σκληραίνεις,αλλά πάλι ζεις!!

43 και βάλε!!

Δεν με νοιάζει!!

Είμαι ψηλά!!

Είμαι φλεγόμενος Ροβινσώνας και από

από μηχανής θεός των πάντων!!

Τώρα αλλάζω τον ρου...

Τώρα τους αγκαλιάζω όλους!

Τώρα κάνω εποικοδομητικές προσευχές!

Τώρα γουστάρω!!

Ρεβάνς!

Ρελάνς!

Ακουλούθησε!!

Στην φλεγόμενη πόλη ανάβουμε φωτιές

και σώζουμε ευατούς!!!!

Χτίζω,πουλάω, αγοράζω,τακτοποιώ

αντέχω,χαράζω, βοηθώ!!!

Στην φλεγόμενη πόλη τα όνειρά μου

παίρνουν φωτιά!!!

Εκτός ελέγχου εποικοδομητικά!!

Αχ να ξέρεις πως γουστάρω!!!!!!

Είναι θεόσταλτο!

Είναι πάνω απ' εμένα!

Είναι ο οργασμός της ξεχασμένης

ικανοποίησης!!

Είναι τα πάντα!!

Η πόλη φλέγεται!!

Δεν με νοιάζει!

Φωτιά στο όνειρο!!

Φωτιά στην φλεγόμενη πόλη!!!

Τώρα που σου έτυχε ζήστο!!!!!

Νύχτα στην μικρή πόλη... Periklis Katsolas.

Νύχτα στην μικρή πόλη..

Κίνηση,φώτα, πίτσες μπύρες...

23:00...

Τώρα κάποιοι ξεκινούν...

Και εσύ έτσι έκανες...

Κούραση,ευθύνη,νύστα...

Ο χρόνος...

Το τραίνο που σφυρίζει...

Η άλλη τροχιά...

Αντίστροφη πορεία...

Περπάτημα...

Αν είχες χρόνο για μια μπύρα...

Άλλο βράδυ...

Δεν ξαναγυρίζουν...

Ω Θάλασσες... Periklis Katsolas.

Ω θάλασσες...!

Ω χαλαρές συνειδήσεις...

Ξαπλώστρες μπύρες,

αδέσποτες σκέψεις!!

Πρέπει να πανηγυρίσω για όλα!!

Πρέπει να πετάξω ψηλά και να

καταλαβαίνω όλα τα απλά μεγάλα!

Καταλαβαίνω όλους του ανώνυμους ήρωες...

Τους ταπεινούς του μεροκάματου..

Τους σιωπηλούς με τα ματωμένα λόγια...

Τους διαχωρισμένους

των τρυπημένων μπράτσων...

Δεν μπορώ να κάνω τίποτα...!

Μόνο να τους σκέφτομαι...

Μόνο να μπαίνω στην θέση τους...

Αγριεμένη θάλασσα...

Επαναστατεί και θεριεύει!

Τα παίρνει όλα...

Τα διαλύει όλα..

Σκέψεις,φοβίες,

δουλοπρέπειες εγωισμούς

καθωσπρεπισμούς...

Όλοι έχουν δικαιωμα στο όνειρο!!

Όλοι έχουν δικαίωμα στο τίποτα...

Αξιωματικά...!!

Αυτό δεν πεθαίνει ποτέ...

Το δικαίωμα βρηχάται παλεύει,

χάνει νικάει, αναθεωρεί...

Έτσι γουστάρει...

Έτσι πορεύεται...

Πάνω κάτω εντός εναλλάξ ασταμάτητα...!

Έτσι πρέπει...

Έτσι έχει σημασία...

Έτσι να περιμένει να δικαιωθεί...

Έτσι γεννιέται και πεθαίνει στις πίστες

του ανεκπλήρωτου αγώνα...!

Στην θάλασσα...

Στην θάλασσα...

Μόνο εκεί δεν χάνεις ποτέ...!!

Εκεί δικαιώνονται όλα...!

Χωρίς όρια... Periklis Katsolas.

Χωρίς όρια...

Σωριάζεσαι...

Όμως τα καταφέρνεις...

Δεν σε πιάνεις πουθενά...

Στα βάθη στα ύψη ακροβατείς

και κάνεις σχέδια...

Καταρρέεις αλλά γράφεις...

Είναι κάτι ανεξήγητο...

Είναι κάτι εκτός...

Καρδινάλιοι των τιμών δεν θα πάρω...

Προσωπικός αγώνας...

Ανώνυμος σαν τους άλλους...

Ολόγιομο απόψε σε όλες τις φωτό...

Πρέπει να κοιμηθείς..

Πρέπει να στήσεις αύριο το νέο πανηγύρι...!

Κολλάς στο καυτό βράδυ αλλά δεν παραδίδεσαι

στο μπουρίνι της ευθύνης..

Υπερβάλεις όπως έμαθες...

Όλα στο όριο...

Με δυό φίλους μπύρες και ροκ...

Τα παιδιά ύπνο και εσύ πάλι στον τρίτο δρόμο

τον δύσκολο του όλα μαζί...

Είναι όλο και πιο δύσκολο αλλά το κάνεις...

Πάντα το έκανες αλλά ήσουν νέος...

Δεν πειράζει...

Τώρα κάνεις άλλα...

Στηρίζεις,λες καλά λόγια κερνάς απρόβλεπτα...

Αυτό μπορείς αλλά σώζει...!!

Αρκετά...

Τα βλέφαρά σου κλείνουν...

Υπάρχει χρόνος ατελείωτος...

Δεν προλαβαίνεις όμως για όλους...

Και ένας να σωθεί είναι θαύμα...

Αξίζει...

Συμβολίζει...

Έχει σκοπό...

Σκοτώνει τις ήττες...

Θα το πας μέχρι τέλους έστω και αν φύγεις νωρίς...

Ξημερώνει... Periklis Katsolas.

Αεράκι ευεργετικό φυσάει απ' τον βορά...

Ρομποτάκια ενός "ανώτερου" συστήματος που

περνά από πάνω μας με τις ερπύστριες του

σε διατεταγμένη φρίκη...

Καρπούζι δροσερό, τα νέα της ημέρας κουκούτσια

εκτός πέψης και αχώνευτα...

Πυρακτωμένα τσιμέντα οι καρδιές των αρνητών

και οι κανονικοί πιέζουν θρυμματισμένες συνειδήσεις...

Το πρωί θλιμένη νυσταγμένη ματιά που

δεν βλέπει πάρκο αλλά μόνο γκρίζα ντουβάρια...

Αντικατοπτρισμοί ελπίδας για λίγο...

Όπισθεν ολοταχώς, στο γελαστό παρελθόν και

στιγμαία σύγκριση ήττας...

Freddo,κλεφτά χαμόγελα,και κοίταγμα ουρανού

για ευχαριστώ...

Δεν λέω τίποτα άλλο...

Όλα τα πρωινά έχουν την ίδια φλατ θέα...

Θα ξυπνήσουμε αλλιώτικα...

Ξημερώνει...

Ίσως σήμερα...

Ρινίσματα Ονείρου... Periklis Katsolas.

Ρινίσματα ονείρου στο αμόνι

των ανήλιαγων υπογείων...

Διαχείριση,υποτίμηση στιγμών,

άβουλες μάζες,ανύπαρκτα γιατί ενοχών...

Δώσε μου ένα σκοπό να πιστέψω...

Δώσε μου ένα ανυπέρβλητο πάθος...

Ακούνητοι,άλαλοι,περιμένουμε...

Αυτό που θα συμβεί...

Αυτό που έρχεται...

Αυτό που χτίζεται...

Αυτό που αποδομείται...

Εν αρχή το χάος...

Εκδοχές...

Ερμηνείες οιστρουκτόρων...

Δεν ακούω...

Δεν νοιάζομαι...

Βουτάω...

Βαθιά...

Για να βρω ρινίσματα ελπίδας...

Με αυτά θα πορευτώ μέχρι το θαύμα...

Ανοξείδωτος γυαλίζω στην

σκουριά των άγνωστων συρμών...

Αρκετά τα λόγια... Periklis Katsolas.

Bούισμα σωτήριο...

Πάλι έκανες δουλειά...

Κερδισμένο στοίχημα ύπαρξης..

Χυμένος στην ξαπλώστα "αδειάζω"..

Απρόβλεπτη....

Ατελείωτη...

Αδάμαστη σαν την ψυχή...

Προίκα,τύχη, φτιάχνεις ανοιχτές κοινωνίες

και όμορφους ανθρώπους...

Μπλέ βυθίσματα απογοήτευσης

και αναδύσεις χαμογελαστών συνεχειών...!

Μπλέ προεκτάσεις ανανεώσιμων επιθυμιών...!

Αρκετά τα λόγια...

Κλείνω τα μάτια...

Μόνο εσύ με πας έτσι ευχαριστώ...

Χωρίς όρια... Periklis Katsolas.

Σωριάζεσαι...

Όμως τα καταφέρνεις...

Δεν σε πιάνεις πουθενά...

Στα βάθη στα ύψη ακροβατείς

και κάνεις σχέδια...

Καταρρέεις αλλά γράφεις...

Είναι κάτι ανεξήγητο...

Είναι κάτι εκτός...

Καρδινάλιοι των τιμών δεν θα πάρω...

Προσωπικός αγώνας...

Ανώνυμος σαν τους άλλους...

Ολόγιομο απόψε σε όλες τις φωτό...

Πρέπει να κοιμηθείς..

Πρέπει να στήσεις αύριο το νέο πανηγύρι...!

Κολλάς στο καυτό βράδυ αλλά δεν παραδίδεσαι

στο μπουρίνι της ευθύνης..

Υπερβάλεις όπως έμαθες...

Όλα στο όριο...

Με δυό φίλους μπύρες και ροκ...

Τα παιδιά ύπνο και εσύ πάλι στον τρίτο δρόμο

τον δύσκολο του όλα μαζί...

Είναι όλο και πιο δύσκολο αλλά το κάνεις...

Πάντα το έκανες αλλά ήσουν νέος...

Δεν πειράζει...

Τώρα κάνεις άλλα...

Στηρίζεις,λες καλά λόγια κερνάς απρόβλεπτα...

Αυτό μπορείς αλλά σώζει...!!

Αρκετά...

Τα βλέφαρά σου κλείνουν...

Υπάρχει χρόνος ατελείωτος...

Δεν προλαβαίνεις όμως για όλους...

Και ένας να σωθεί είναι θαύμα...

Αξίζει...

Συμβολίζει...

Έχει σκοπό...

Σκοτώνει τις ήττες...

Θα το πας μέχρι τέλους έστω

και αν φύγεις νωρίς...

Ενόραση... Periklis Katsolas.

Ενόραση...

Διάδραση...

Πίσω από την κουρτίνα μια πόλη κλαίει...

Πίσω από τα κλειστά παράθυρα σιωπές...

Σκιές ευατού σε πόλεμο χαμένο με ηχηρές απουσίες...

Ψηφίδες στην γωνία σώζουν...

Μια προσωπογραφία στον σχολικό τοίχο

κοιτάει τον νότο και νοσταλγεί

ένα μοιραίο κλέψιμο

με διανυκτέρευση στο νησάκι..!

Σηκώνομαι και βγαίνω...

2 το πρωί...

Έχουν άλλη όψη οι ρημαγμένες βεράντες

και οι τοίχοι με τα συνθήματα

δίνουν ένα ψεύτικο όραμα...

Έχει και χαρούμενο πρόσωπο η μοναξιά...

Αλλιώτικο βράδυ αργόσυρτης ανίας...

Άνωση,πρόποση,παρόμηση γυμνού

γλυπτού που πλήττει στην ακινησία...

Παρόλα αυτά άξιζε η περιπολία...

Έλα στο στρατόπεδο συγκέντρωσης

με τις τούβλινες κολώνες

να πιούμε μπύρες...!!

Καύσωνας... Periklis Katsolas.

Δεν με νοιάζει!!

Μέσα στο λιοπύρι στήνονται 

οι καλύτερες επαναστάσεις!!!

Σαν λάβα καίω το σύμπαν!

Βουτάω, σκαρφαλώνω,γουστάρω,φλερτάρω, 

φορτσάρω,αναβάλω!!

Όλα μαζί στου χρόνου το στροβίλισμα 

να τα προλάβω όλα!

Φλεγόμενη πόλη στην πρίζα!!

Ένα ξαφνικό σταμάτημα...!!

Ένα ποτό στα όρθια,φλέρτ, 

ραντεβού και πάλι στις νίκες!!

Στραβές, αναποδιές,ριξίματα ιδρώτας...!

Όλα αυτά σε πάνε ωραία,μαθαίνεις, 

σκληραίνεις,αλλά πάλι ζεις!!

43 και βάλε!!

Δεν με νοιάζει!!

Είμαι ψηλά!!

Είμαι φλεγόμενος Ροβινσώνας 

και από από μηχανής θεός των πάντων!!

Τώρα αλλάζω τον ρου...

Τώρα τους αγκαλιάζω όλους!

Τώρα κάνω εποικοδομητικές προσευχές!

Τώρα γουστάρω!!

Ρεβάνς!

Ρελάνς!

Ακουλούθησε!!

Στην φλεγόμενη πόλη ανάβουμε φωτιές 

και σώζουμε ευατούς!!!!

Χτίζω,πουλάω, αγοράζω,τακτοποιώ 

αντέχω,χαράζω, βοηθώ!!!

Στην φλεγόμενη πόλη τα όνειρά μου 

παίρνουν φωτιά!!!

Εκτός ελέγχου εποικοδομητικά!!

Αχ να ξέρεις πως γουστάρω!!!!!!

Είναι θεόσταλτο!

Είναι πάνω απ' εμένα!

Είναι ο οργασμός της ξεχασμένης

 ικανοποίησης!!

Είναι τα πάντα!!

Η πόλη φλέγεται!!

Δεν με νοιάζει!

Φωτιά στο  όνειρο!!

Φωτιά στην φλεγόμενη πόλη!!!

Τώρα που σου έτυχε ζήστο!!!!!

Ακύρωσε... Periklis Katsolas.

Ακύρωσε!

Τα παλιά κείμενα...

Τις παλιές δουλειές...

Τις συμπεριφορές του εγώ σου

και τις τακτικές..

Τα μίζερα, τα εύκολα κέρδη

τα τραγικά κενά τις ανασφάλειες!

Ακύρωσε τον κακό εσένα...

Ανασύνταξη!

Ανάδυση...

Αποτίναξη...

Ελεύθερος στο νέο φως που έρχεται..

Σαν προσταγή είναι...

Σαν έτοιμο σενάριο!

Σαν θαύμα ζωής!

Το χεις..

Το θες

Το βλέπεις το καινούργιο...!

Ακύρωσέ τα...!!

Αυτό το καλοκαίρι... Periklis Katsolas.

Αυτό το καλοκαίρι ζήσε τα πάντα!!!

Και ότι ξέχασες...

Και ότι θυμήθηκες...

Είναι πρόκληση...

Σταξιά ύπαρξης...

Ξεσηκωμός συνείδησης!!

Ανυπότακτη φυγή στο αδιάστατο μετά...

Μην ξεχάσεις να υπάρχεις άναρχα,

αλληλέγγυα,αποστομωτικά...!

Φλέρταρε κάθε ωραίο που σε γυροφέρνει

σαν αφορμή παρόρμησης!

Μην τους κάνεις την χάρη!

Αφεντικό δικό σου!

Βούτηγμα αθάνατο στον βυθό

του κρυμμένου σου θησαυρού...!!

Έπαρξη σημαίας λαβωμένου μυαλού!!

Σε παρακαλώ...

Κάνε μου την χάρη...!

Αυτό το καλοκαίρι

μην ξεχάσεις να ζήσεις!!

Όμορφο Κορίτσι... Periklis Katsolas.

Όμορφο κορίτσι στην παραλία...

Τι σ' απασχολεί;

Τι σε χαλά;

Νομίζω πως κάπου θέλεις να τα πεις...

Νομίζω πως θέλεις

αλλά κλείνεσαι...

Όμορφο κορίτσι

έλα να γελάσουμε...!!

Έλα να πιούμε...!!

Δεν έχεις τίποτα καλύτερο...

Δεν έχεις τίποτα να χάσεις...

Δεν θέλω τίποτα...

Μόνο να μην σε βλέπω έτσι...

Να μιλάς και να γελάς...

Έλα,δεν υπάρχει χρόνος για χαμένες ζωές...

Το ξέρεις καλά...

Το θέλεις αλλά σου λείπει η αφορμή...

Μην την αφήσεις...

Κερνάω...

Εις υγείαν του τυχαίου...

Έτσι απλά όλα τώρα είναι σε εξέλιξη....

Εγώ είμαι... Periklis Katsolas.

Ένα υποκείμενο...

Ένας σωτήρας...

Νέε οιστρούκτορα

δώσε μας φώτα πορείας...

Έχουμε ανάγκη να πιστέψουμε...

Είσαι αμόλυντος...

Είσαι άφθαρτος!

Δώσε γραμμή..!!

Φέρνεις όλες τις ανοσίες...

Φέρνεις τις ήρεμες σκέψεις...

Εμπνέεις..

Μας πας στο νέο έπος...

Όλοι είναι έτοιμοι να πιστέψουν!

Δώσε μου το χέρι σου...

Εγώ είμαι...

Αυτός που σου έγραψα πριν...

Για όλους τους ευατούς...

Για όλες τις περιπτώσεις...

Ο νέος άνθρωπος...

Η νέα κατάσταση...

Οι διορθωμένες συνειδήσεις...

Κάθε τόσο εμφανίζεσαι πιο

πάνδημος από ποτέ....

Νέε άνθρωπε κατέβα

στην γη όπως τότε...

Με κυνηγούν ενοχές... Periklis Katsolas.

Με κυνηγούν ενοχές...

Με μαστιγώνουν τοξικές βροχές...

Σκοντάφτω στα καυτά όνειρά σου 

και απογοητεύομαι κάθε πρωί...

Στροβιλίζομαι αναίτια γύρω από έναν 

εικονικό άξονα σαν αμνός το Πάσχα!

Όλα αυτά μου συμβαίνουν!

Όλα αυτά τρέχουν με χίλια 

μου αρέσουν και με παιδεύουν!

Ότι και να συμβαίνει αντέχω!

Είμαι γεννημένος για τα πάντα!

Είμαι εδώ είμαι ζωντανός!!

Καμιά φορά δακρύζω...

Μην δίνεις σημασία!

Είναι από τις απουσίες!

Καμιά φορά γκρεμίζω 

τα πάντα σε ένα λεπτό!

Είναι ο παρορμητισμός μου 

και η λάθος μου κίνηση!

Δεν με πειράζει!

Παράγω έργο!

Παράγω ζωές!

Παράγω όνειρα!

Γκρεμίζω καταστημένα 

και συνήθειες!

Ακροβατώ στο όνειρο και στο μανιακό πρωινό 

με τα μωρά που κλαίνε!

Κινούμαι ασύνταχτα στην εντροπία 

ενός εποικοδομητικού τίποτα!

Μου αρέσει όμως!

Δεν πλήττω!

Δεν κλείνω τα παράθυρα 

με τα μάνταλα του φόβου!

Δεν κλαίω για την κακή μου 

μοίρα και όταν χάνω!

Όλα είναι ατμός εφήμερα 

και συναρπαστικα!

Όλα μου αρέσουν 

και μην με ρωτάς τίποτα!

Δεν έχω κανένα παράπονο δεν έχω 

καμία προσδοκία ζωής!

Πίνω μπύρες κάτω από τον ίσκιο της μουριάς 

το καυτό μεσημέρι και νιώθω ψηλός ως τον ήλιο!!

Τόσο απλά χαίρομαι!

Τόσα απλά χάνομαι!!

Έχω να σου πω και άλλα πολλά αλλα βαριέμαι!

Πάμε έξω τώρα 

να χορέψουμε ένα ταγκό 

στην έρημη από τα  φαντάσματα πόλη...!!!

Τα λόγια στέρεψαν τώρα μιλάνε 

οι φιγούρες στον ελεύθερο αέρα...!!!

Μην πάψεις να είσαι στο παιχνίδι... Periklis Katsolas.

Μην πάψεις να είσαι στο παιχνίδι...!!

Έχεις πολλά να δώσεις!

Πάρε φόρα και κέντα!!

Απρόβλεπτο ραντεβού στου δειλινού

το χάσιμο σου αλλάζει όλη την κοσμοθεωρία!!

Πάντα πίστευες στο απρόβλεπτο...!!!

Κουρασμένος πολεμιστής κοιμάται από εξάντληση...

Στο όριο...

Διαχωρισμένες ζωές παράλογες απρόσιτες άοσμες...

Κάδοι παρατημένοι βρωμάνε στου ήλιου το κάψιμο...

Καμίνι η πόλη, freddo στο καυτό πεζοδρόμιο

χαζεύεις τους χαμένους περαστικούς...

Φάτσες σκυθρωπές, πρόσωπα

σκαμμένα από έγνοιες...

Σε λεπτή ισσοροπία...

Να πας η όχι..

Να ανέβεις η να πέσεις;

Προκαθορισμένος η πρόγραμμα...;

Bλέπεις ψηλά χαμηλά η ουδέτερα;

Μπερδεμένα τώρα όχι μην και δεν...

Τι κοστίζει,τι αξίζει, τι γυαλίζει

στου καταναλωτισμού τις προσφορές...

Δεν έχεις χρόνο για έρωτες,λύπες, χαρέ,

κραιπάλες, παρέες,απορίες επικοινωνίες..

Όλο like, social, και μια μηχανική

προέκταση του χεριού με κουμπιά...

Καρφωμένος στην καρέκλά δεν είναι ανάγκη

να σηκωθείς για τίποτα όλα είναι τηλέ...

Αποστάσεις, αόρατες διαστάσεις,μυαλά

τεχνητά με μεταλλικά συναισθήματα

και σιδερένιες ψυχολογίες..

Ξαπλωμένος αδειάζεις και γεμίζεις ταραχές,

ενδορφίνες, υπογάστριους πόνους...

Σκέφτεσαι...

Υπάρεις ακόμα σθεναρώς...!

Σκέφτεσαι μια θάλασσα και μια σκιά με μπύρες...

Σκέφτεσαι να βοηθήσεις τους άστεγους

τους αδικημένους τους μη κανονικούς...

Σκέφτεσαι υλικά, δομημένους χώρους

αίθρια,ανισόπεδες καταστάσεις...

Σκέφτεσαι πολλά συγχρόνως...

Έτσι πρέπει...

Πολυπαραμετρικός

Πολυπαραγοντικός....

Πολύς στο στένεμα των πάντων...

Με κεφάλια σκυμμένα... Periklis Katsolas.

Με κεφάλια σκυμμένα

στα γρανάζια του τίποτα...

Τον κάναμε τον κύκλο μας...

Έρχονται άλλοι πίσω...

Τα παιδιά μόνο..

Μετά οι μουσικές

και κανένας καφές...

Τα μικρά μπορώ γιατί

τα μεγάλα χαιρέτησαν...

Τι σκέψεις κάνω;

Τόσο μακριά φθάνω...

Τέλος μεγάλων προσδοκιών...

Ακινησία 30 βαθμοί 10 το βράδυ...

Εξαντλημένοι όλοι...

Εκκεμμότητες σε ψηφιακά ράφια...

Το πρωί οι ίδιοι στα ίδια...

Σιγά τι ήθελες;

Όλοι το ίδιο κάνουν...!

Αποστομωτικός...!!

Ολοκληρωτικός...!!

Χαριστική βολή...

Για λίγο κρατάει...

Μετά πάλι ανατολή...

Αυτή δεν περιμένει...

Είναι εκεί στην κάθε αρχή σου

σαν προκαθορισμένο ραντεβού...

Ανεβαίνεις και όλο φωτάει

περι σσότερο...