Δεν είμαι ένα δώρο για να με χαρίσεις επειδή με έχεις με ενα πλούσιο φιόγκο τυλίξει, ούτε για να με δώσεις να με χρησιμοποιήσεις.
Δεν είμαι μοντέλο να με αναδείξεις ούτε ειδος ύλη
να με πουλήσεις. Η ομορφιά που ο Θεός μου έχει χαρίσει είναι για άλλο σκοπό να προσφέρει.
Κάθομαι θλιμμένη και σκεφτική για του κόσμου την αδικία
Με έχει πάρει ο πόνος, δακρυα πέφτουν σαν νερό ...
κανένας δεν μου δίνει σημασία.
Σύρθηκα με δυσκολία στην αμμουδιά να σκεφτώ
Να μείνω, να με δροσίσει του κύμα ο αέρας,
Να μου ανακατώσει τα μαλλιά ... σαν να ήρθε να με ξυπνήσει,
Μήπως λάβω Θεία φώτιση για να λυτρωθώ.
Με σπρώχνει μια δύναμη όπως ειμαι μαύρη από στενοχώρια, κι αρχιζω να βαδίζω με φόβο κι δισταγμό.
Χωρίς να το καταλάβω νιώθω μια σπρωχτια, το πετσί μου αλλάζει χρώμα ... γίνεται λευκό.
Παίρνω φόρα κι τρέχω στο άγνωστο ... άμυαλη κι άνετη ...
Την ελευθερία μου βρήκα,
Maro Patrianakos
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου