Όλοι οι άνθρωποι φοβούνται το θάνατο από τη μια, μα από την άλλη, δεν κάνουν τίποτα για να ζήσουν. Μόνο αν είσαι έτοιμος να «πεθάνεις» ανά πάσα στιγμή, μπορείς να εκτιμήσεις τη ζωή τελικά, και όχι «αποφεύγοντας» την ιδέα του αναπόφευκτου. Γιατί έτσι πεθαίνει κάθε στιγμή το χθες που δεν είσαι πια και ζει αυτό που είσαι σήμερα. Δε βολεύεσαι, δεν μετανιώνεις, δε διστάζεις. Τώρα όμως. Τώρα μπορείς να συγχωρείς. Τώρα να αποδεχτείς. Τώρα να συμφιλιωθείς. Τώρα να μιλήσεις. Τώρα να κλάψεις. Τώρα να γελάσεις. Τώρα να ελευθερωθείς. Τώρα να ζήσεις. Αυτή τη στιγμή! Ξέρετε πόσοι περίμεναν να ζήσουν αύριο και τώρα δεν είναι πια ανάμεσα μας; Και είναι υπέροχο,γιατί όταν ζεις τώρα, ζεις στην αιωνιότητα του τώρα. Πέρασε το χθες, και αργεί το αύριο. Δεν σε νοιάζει, δεν αγχώνεσαι, δεν αναπολείς. Έχεις τόσους λόγους στο τώρα αν ανοίξεις τα μάτια να δεις. Ότι ζωή είναι ο μη προβληματισμός. Για τίποτα. Για πιο αύριο σκέφτεσαι; Θα υπάρχει αύριο; Ποιος το ξέρει;;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου