Έμαθα να μαζεύω τις στιγμές σαν ένα
πακέτο από χρυσάφι.
Πόσο στοιχίζει μια στιγμή μαζί σου
και να με κρατάς από το χέρι
για να χανόμαστε στο άπειρο.
Μια στιγμή που ξέρει να ανάβει
τη σπίθα του και να με
κάνει να καίγομαι.
Πόσο στοιχίζει να είμαι καλά και
ν'απολαμβάνω τα λιγοστά θέλω μου.
Οι στιγμές που με χαροποιούν,χωρίς
να με καταβάλουν από τα θέλω
των άλλων.
Έχω και εγώ το δικαίωμα να ρουφώ
τη ζωή με τη συνείδηση καθαρή,
σαν το νερό που τρέχει από
καθάρια πηγή.
Μια συνείδηση που δεν πάσχει από
μίζερα αισθήματα και έμαθε να είναι
απλώχερη χωρίς να ακούει πάντα
ένα ευχαριστώ.
Οι στιγμές σαν γυναίκα
σύζυγος, ερωμένη, μάνα
Όλες γίνονται δικές μου και πάντα
με καθαρή ψυχή.
Τίποτα δεν κρατάει αιώνια.
Λίγες χαρές
λίγες απολαύσεις
λίγα όμορφα λόγια.
Οι στιγμές φτιάχτηκαν για να στάζει
σαν λίγο μέλι στο στόμα μου,
όταν κουράστηκα να παίρνω σταγόνες
από τις πίκρες των άλλων.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου