Σκιές... Γεωργία Χαλαζωνίτου.

Σκιές του νου μου σκιές,

της καρδιάς μου αντάρες,

του κορμιού μου πόθοι,

της ζωής μου στιγμές.

Σκιές του πόθου σκιές,

της ψυχής μου λύπες,

των χρόνων μου μνήμες,

της καρδιάς μου γύμνιες.

Ποιος είναι αυτός που αναζητά σκιές μέσα στη μέρα,

και τη νυχτιά να γίνονται της σκέψης του φοβέρα;

Ποιος είναι αυτός που αναζητά να ζει μες στα σκοτάδια,

το φως να μην τον συναντά να ξαγρυπνά τα βράδια;

Τη σκιά σου έζησα,

στη σκιά σου χάθηκα,

τη σκιά μου πάτησες,

τη ζωή μου έκλεψες.

Τα παράθυρα άνοιξα,

τα μάτια έκλεισα,

στο φως αφέθηκα,

τις σκιές έσβησα.

Γεωργία Χαλαζωνίτου