Έγυρα τζιαί τζιοιμήθηκα
σαν ήμουν ποσταμένος
τζιαί βρέθηκα στην Λάπηθον
πολλά συλλογισμένος
Το σπίτι μου το πατρικόν
εβρέθηκεν ομπρός μου
το σπίτιν που γεννήθηκα
τζι είδα το πρώτον φως μου
Εστέκετουν περίλυπον
ξένη η μυρωθκιά του
ξένοι το κατοικούσασιν
εν ήτουν τα παιθκιά του
Ο ήλιος του εχλώμιασεν
τζιαί κλαίει το φεγγάριν
ώσπου στον Πενταδάκτυλον
είδα έναν παλληκάριν
Ζωσμένος με τα άρματα
λαλεί μου ´ έλα πάνω
ώσπου να έρτεις έσσω σου
εγιώ εν θα πεθάνω
Έλα τζιαί είμαστιν πολλοί
μέσα στη γην χωσμένοι
τζιαί καρτερούμεν νάρτετε
τζιαί σεις αρματωμένοι
ΔΕΣΠΩ ΠΗΛΑΒΑΚΗ
Ποσταμένος: κουρασμένος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου