Κάθε που νυχτώνει
στην πιο σκοτεινή γωνιά
της άδειας κάμαρας,
έρχονται επίσκεψη να κάνουν
όλες οι σιωπηλές αναμνήσεις.
Αυτές που λόγο δεν τους έδωσες
και βιάστηκες να κλείσεις,
έξω απ' τη ζωή.
Έκαψες πια τις γέφυρες
και τα κλειδιά είναι
όλα σκουριασμένα.
Το μόνο που σου απόμεινε,
είναι ο σκοτεινός δρόμος μπροστά
κι αυτή η μικρή ελπίδα
στο χέρι σου καλά κρατημένη.
Τώρα μη φοβηθείς!
Μαρίνα Αντωνίου 2021 Κατοχυρωμένο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου