Ω Θάλασσες... Periklis Katsolas.

Ω θάλασσες...!

Ω χαλαρές συνειδήσεις...

Ξαπλώστρες μπύρες,

αδέσποτες σκέψεις!!

Πρέπει να πανηγυρίσω για όλα!!

Πρέπει να πετάξω ψηλά και να

καταλαβαίνω όλα τα απλά μεγάλα!

Καταλαβαίνω όλους του ανώνυμους ήρωες...

Τους ταπεινούς του μεροκάματου..

Τους σιωπηλούς με τα ματωμένα λόγια...

Τους διαχωρισμένους

των τρυπημένων μπράτσων...

Δεν μπορώ να κάνω τίποτα...!

Μόνο να τους σκέφτομαι...

Μόνο να μπαίνω στην θέση τους...

Αγριεμένη θάλασσα...

Επαναστατεί και θεριεύει!

Τα παίρνει όλα...

Τα διαλύει όλα..

Σκέψεις,φοβίες,

δουλοπρέπειες εγωισμούς

καθωσπρεπισμούς...

Όλοι έχουν δικαιωμα στο όνειρο!!

Όλοι έχουν δικαίωμα στο τίποτα...

Αξιωματικά...!!

Αυτό δεν πεθαίνει ποτέ...

Το δικαίωμα βρηχάται παλεύει,

χάνει νικάει, αναθεωρεί...

Έτσι γουστάρει...

Έτσι πορεύεται...

Πάνω κάτω εντός εναλλάξ ασταμάτητα...!

Έτσι πρέπει...

Έτσι έχει σημασία...

Έτσι να περιμένει να δικαιωθεί...

Έτσι γεννιέται και πεθαίνει στις πίστες

του ανεκπλήρωτου αγώνα...!

Στην θάλασσα...

Στην θάλασσα...

Μόνο εκεί δεν χάνεις ποτέ...!!

Εκεί δικαιώνονται όλα...!