Έψαξα να βρω μια αγριελιά
να ξαποστάσω
στην καρπερή σκιά της
Το χώμα να μυρίσω
Να εισπνεύσω την Ευωδιά
του Θεού
Να κλείσω τα μάτια
Να αφεθώ στην αγκαλιά σου.
Να πω "Κύριε Ελέησον με"
Να πω την σωστή Παράκληση
Να γονατίσω στο χώμα
Μα δεν ξέρω να πω
σωστά Καμιά Προσευχή
Κι ας ξέρω πως η ζωή μου
είναι από Σένα.
Στέκομαι σε εκείνη
την ελιά, την άγρια
Βλέπω την ιστορία
Τα ερείπια, τα χαλάσματα,
την ερημιά
Δε Φοβήθηκα την ερήμωση,
του τόπου,
μόνο την ξεραΐλα
της ψυχής μου.
Τα οράματα που φαντάζομαι
Τα οράματα
Ο τόπος τούτος
ένα χώμα
Κι εγώ εύπλαστη σαν πηλός
Κι όμως πώς να χωρέσουν
τόσα συναισθήματα...
Τόση σκέψη...
Τόση περισυλλογή...
Ώρες και ώρες
Στιγμή στη στιγμή
Μάταιη στιγμή
Κι όμως έχω πλουτίσει
από το μεγαλείο
της έρημης φύσης
Ανεβαίνω τον Ανάβατο
Φοράω ένα φουστάνι
είμαι στα πέντε
Θυμάμαι τον πατέρα
Μου κρατάει σφιχτά το χέρι
Φοβάμαι την ανηφόρα
Μου δίνει δύναμη
Έλα μου φωνάζει
Εδώ είμαι εγώ
Ο πατέρας μου!
Πάντα και παντού
ένα χέρι πλεγμένο
Το άφησα πίσω
Χρόνια πολλά
Ένα χέρι πλεγμένο
Μια δύναμη!
Πόση ;
Από ένα χερι μέσα
Ειρήνη Λεοντάρα
Φωτογραφία
Ανάβατος,Χίου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου