Ορδές Οθωμανών μαινόμενες ορμούν
Σπίτια και ανθρώπους πυρπολούν
Μαχαιρώνουν ήλιο και φεγγάρι
Αιώνων πολιτισμός στην Ιωνία στο αρμάρι
Οι φλόγες των καιομένων οικιών
Ζωγραφίζουν τη σιωπή των αμνών
Σώματα κουφάρια επιπλέουν στη θάλασσα
Γιατί μας εγκατέλειψες Παντάνασσα ;
Μια νέα κρατώντας αγίου εικόνα
Μπαίνει άθελά της στο μάτι του κυκλώνα
Η μυρωδιά του θανάτου παραμονεύει
Και η ελπίδα της για λυτρωμό λιγοστεύει
Κάποιο χέρι όμως αόρατο ξάφνου τη σώζει
Και αυτήν και τα παιδιά της όλους τους γλιτώνει
Ασφαλείς φτάνουν πλέον στο νησί
Και από άρχοντες στον τόπο τους κάνουν νέα αρχή
Η λαχτάρα για επιστροφή όσο ζουν υπάρχει
Αλλά ποιος από τους πολιτικούς τη λογαριάζει;
Ξένους στην πατρίδα τους τους αποκαλούν
Και όλοι οι ντόπιοι τους φθονούν
Ω Σμύρνη των προγόνων μου αγαπημένη
Για πόσο ακόμη θα’ σαι σκλαβωμένη;
Στην καρδιά μου για πάντα θα’ σαι ελληνική
Μ. Ν. 08/06/2022
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου