Έχεις κοιτάξει ποτέ μέσα σου;

Έχεις κοιτάξει ποτέ μέσα σου; έχεις αναρωτηθεί ποτέ για την βαθύτερη επιθυμία σου; Η νοσταλγία που κρύβει μέσα σου τι ζει μέσα σου; είναι η άπειρη υπομονή να ξεκινήσεις από την αρχή, είναι θάρρος να επιλέξεις με ποια πλευρά είσαι είναι πληγή που γίνεται πληγή. Ένα σπασμένο μολύβι που ακόμα χρωματίζει, η έκπληξη στα μάτια όταν σταματάς και κοιτάζεις, η απεριόριστη ομορφιά ενός μικρού λουλουδιού. Είναι τα λίγα πράγματα που έχουν σημασία, είναι τα λίγα πράγματα που χρειάζονται τα λίγα πράγματα που απομένουν, είναι τα λίγα πράγματα που έχουν σημασία, είναι ο αγώνας και η δύναμη εκείνων που μπορούν να συγχωρήσουν, είναι η ευθραυστότητα που σε κάνει καλύτερο, είναι η ταπεινότητα εκείνων που δεν σταμάτησαν ποτέ να μαθαίνουν. Ποιος θυσιάζει τα πάντα στο όνομα της αγάπης η αφοσίωση εκείνων που πιστεύουν ότι δεν έχει τελειώσει. Είναι η αξιοπρέπεια του να προχωράς μπροστά στη ζωή, είναι τα λίγα πράγματα που έχουν σημασία, είναι τα λίγα πράγματα που χρειάζονται, τα λίγα πράγματα που απομένουν, είναι τα λίγα πράγματα που έχουν σημασία. Είμαστε η λογική και η λογική ο λόγος ο προορισμός. Είμαστε η αμφιβολία, η αβεβαιότητα η αλήθεια είναι επίγνωση. Είμαστε τα πάντα και δεν είμαστε τίποτα, είμαστε το μέλλον το παρελθόν το παρόν, είμαστε μια σταγόνα στον ωκεανό του χρόνου, ολόκληρο το σύμπαν σε ένα κομμάτι. Είμαστε τα λίγα πράγματα που έχουν σημασία, τα λίγα πράγματα που απομένουν. Είναι τα λίγα πράγματα που έχουν σημασία. Τα λίγα πράγματα που έχουν σημασία.