Αν θυμάμαι καλά, κάποτε ήταν η ζωή μου έκπαγλη γιορτή που άνοιγαν όλες οι καρδιές και όλα τα κρασιά κυλούσαν. Μια νύχτα πήρα την ομορφιά στα γόνατά μου. Και την βρήκα μικρή και την βλαστήμησα. Κατόρθωσα να σβήσω από το λογικό μου κάθε ελπίδα ανθρώπινη. Επικαλέστηκα κάθε Οργή και Μάστιγα να πνιγώ στο αίμα, στην άμμο. Η απόγνωση ήταν ο Θεός μου. Κυλίστηκα στη λάσπη... Αρτούρ Ρεμπώ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου