Άκου μωρό μου. Δεν είναι για όλους ο έρωτας. Στο τέλος μετριούνται οι σιωπές. Στο τέλος κι οι νίκες. Οι ήττες όμως. Οι ήττες μετριούνται με αίμα. Ο έρωτας τρέφεται με αίμα. Πηχτο, ζεστό, παλλομενο. Αν δεν αντέχεις να ματωσεις. Άστο καλυτερα. Άστο σε κάποιον που ξέρει. Να γλυφει τις πληγές του . Σα σκυλί δαρμένο. Και αετός να σηκώνεται. Την ίδια στιγμή. Ξέχασε το. Ζήσε μια ήρεμη ζωή. Κράτα γερά το τιμόνι. Μη χασεις τη ρότα σου. Στην τρικυμία θεριευει ο έρωτας. Στην τρικυμία κι ο καπετανιος. Αν γυρεψες θάλασσες ήσυχες. Άστο καλυτερα. Άστο σε όσους ρίχτηκαν στο κυμα. Κι αν τους κατάπιε. Έμαθαν να ζουν στο βυθό. Ξέχασε το. Ακου μωρό μου. Δεν είναι για όλους ο έρωτας. Είναι για εκείνους τους παράωρους. Που μετράνε τη ζωή με καρδιοχτύπια. Που μετράνε τον πλουτο με χαμόγελα. Αν δεν μπορείς να κοιταξεις. Κατάματα τον ήλιο. Άστο καλυτερα. Άστο σε όσους γιορτάζουν. Καθώς χάνονται. Και με έναν ελευθερο χορό. Πηδανε στη φωτιά. Αν δεν ανήκεις . Σ' όσους ξερουν. Πως αν χαθείς στον έρωτα. Μια φορά θνητός θα πεθανεις. Δυο φορες θεός θα γεννηθεις. Άστο μωρό μου. Ξέχασε το... Χριστινα Λελη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου