Μια φάλτσα νότα... Ελένη Ταϊφυριανού.

Μια φάλτσα νότα...

Βραχνός λυγμός στο ξεκούρδιστο πιάνο...
Στα πλήκτρα πάνω
κατακάθησε η σκόνη της μοναξιάς...
Πόσα χρόνια στέκουν αχάϊδευτα,
προσμένοντας τα χέρια σου
να τα ξυπνήσουν, να τα ζεστάνουν,
να τους δώσουν φωνή, να τα οδηγήσουν
σ'ερωτικό παραλήρημα,
Και στο κρεσέντο της κορύφωσης,
να γίνουν θρύψαλα στης μουσικής την ηδονή..

Αλλά εσύ δεν θα γυρίσεις...

Δεν μπορείς να γυρίσεις...

Το κοντσέρτο σου στους ουρανούς,

σε κρατάει για πάντα εκεί,

να δίνεις ρεσιτάλ στους αγγέλους,

Παίζοντας τους κάθε βράδυ,

Την μελωδία της χαμένης αγάπης...

Ελένη Ταϊφυριανού