Περίεργο ήταν ,
αλλά είδα εσένα έστω και για λίγο .
βρέθηκα λέει σε άγνωστα μονοπάτια κι άγνωστους δρόμους
Όσο περπατούσα όλο κι πιο άγνωστα μέρη έβλεπα.
Πανέμορφα τοπία ...
πράσινα δέντρα κ γύρω γύρω χιόνι
φώτα παντού ,ποτέ λαμπερά , ποτέ θολά ...
μια απαλή ομίχλη ερχόταν από το βάθος των δέντρων .
Ήταν όλα τόσα μαγικά που δε μπορώ να το περιγράψω .
χάθηκα για λίγο σε ολ'αυτό το λαβύρινθο ομορφιάς κ μαγείας.
Όσο προχωρούσα τόσο χανομουν
κάποια στιγμή κοντοσταθηκα κι διάβαζα
κάτι ταμπέλες στην άκρη του δρόμου .
Η πρώτη ταμπέλα έγραφε :
Τα σοκάκια του έρωτα που πρέπει να περπατήσεις κ να τα ζήσεις
Η δεύτερη έγραφε :
το στέγη της Αγάπης
Η τρίτη έγραφε :
απαγορεύεται η είσοδος γι'αμαρτωλούς.
Εκεί ήταν που τα χρειάστηκα λίγο
μα ξαφνικά μέσα στην ομίχλη είδα ένα ολολευκο άλογο
μ'εναν άγγελο επάνω με λευκό φόρεμα σαν εξωτικό ήταν .
όσο πλησιαζα τόσο έβλεπα πιο καθαρά
είδα το πρόσωπό σου ...
Ναι ναι εσύ ήσουν σε γνώρισα
εμοιασες με αληθινό άγγελο
μου χαμογελασες κ μου εδειχνες με το χέρι την ταμπέλα .
που έλεγε : απαγορεύεται η είσοδος σε αμαρτωλούς .
δε ήξερα τη να κάνω και ρώτησα .
Πώς μπορώ να περπατήσω αυτό τον δρόμο ;
περνώντας όλα τα προηγούμενα μου είπε μ'ένα πλατύ χαμόγελο.
Ε τότε είμαι έτοιμος να'αμαρτήσω μαζί σου,
κι ας πάω και στην κόλαση.
Γιατί εσύ είσαι ο παράδεισος μου ....
Τότε , άπλωσε το χέρι κι ανέβηκα στο άλογο μαζί της ....
χαθήκαμε στο δικό της παράδεισο
και στην δική μου κόλαση. ...
Μα το Θεό έκεί έζησα όλες τις αμαρτίες του έρωτα ....
έκεί έζησα όλες τις αρετές της αγάπης
έκεί έζησα όλα όσα δε έζησα ποτέ στη Ζωή μου ...
Τ'όνειρο αυτό δε είχε τέλος
ακόμα το ζω ....
κι όταν άνοιξα τα μάτια
τ'όνειρο μου κοιμόταν δίπλα μου
σαν άγγελος, με ολολευκο φόρεμα ....
Θεέ μου ....
αυτή είναι η ποιο γλυκιά αμαρτία που έζησα ποτέ .....
Κόλαση και παράδεισος μαζί ....
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου