Σαν φεύγεις,
ν' αφήνεις πάντα ένα χαμόγελο στη πόρτα.
Δίπλα στον πετρόχτιστο τοίχο,
όπου ανθεί η κατάλευκη γαρδένια ,
που κοιτά κατά της τζαμαρίας τον καθρέφτη.
Για να νομίζω , πως είσαι εκεί
και περιμένεις να γυρίσω.
Σαν έρχεσαι,
ν' απενεργοποιείς πάραυτα τον συναγερμό.
Μην φοβηθεί η χαρά ,
που λάθρα εισήλθε ,
και μ' εγκαταλείψει.
Ύστερα, κι ως το ξημέρωμα ,
π' αντέχει ο ανθός της ,
εμείς θα ρουφάμε ,
σαν μεθυσμένες μέλισσες
την ευωδιά της αγνότητας .
...Αγγέλα Καραγκούνη...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου