Κι αν σου χαράξαν με σπαθιά
την τόση σου ομορφάδα
όπου κι αν σκάψουνε βαθειά
παντού θα βρούν Ελλάδα
Οι ρίζες σου Ελληνικές
απ τα παλιά τα χρόνια
κι οι πέτρες σου τον Όμηρο
θα τραγουδούν αιώνια
Απ τη ψυχή σου ποιός μπορει
την Ακρόπολη να πάρει
ή τη γλώσσα την Ελληνική
του κόσμου το καμάρι
Κύπρος μου που εβρέθηκες
στα ξένα δίχως μάνα
μη μου λυπάσαι, θ ακουστεί
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου