Μια φορά κι έναν καιρό
Ηταν ένα στερητικό σύνδρομο...
Ενα χρυσό κλουβί,γεμάτο ανερμήνευτα όνειρα
Τι,δεν έχει δράκους το παραμύθι ?
Πόσο λυπάμαι !
Τότε θα σας μιλήσω για τον μετεωρίτη
Που ψυχομαχάει στην άσφαλτο της εγρήγορσης
Για το φεγγάρι με το δίκοπο μάτι
Που σημαδεύει τη αιτιότητα
Kαι μετά..
Για την ξιπασιά του έρωτα
Πίσω απ'το παραβάν του απείρου σας
. . . .
Μια φορά κι έναν καιρό
Ηταν ένα στερητικό σύνδρομο...
Ενα χρυσό κλουβί,γεμάτο αταξίδευτα χελιδόνια
Από την εκδοθείσα ποιητική συλλογή
ΤΟ ΑΥΧΕΝΙΚΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΒΕΒΑΙΌΤΗΤΑΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου