Φαρμακερό φύλλο έπεσε
από ροδοστάλαχτη πικροδάφνη.
Ρινίσματα σιδήρου και πυρός
στολίστηκαν τα δόλιά της άνθη
και κάψαν την ψυχή.
Αποχρωματίστηκαν οι ροζοβελούδινοι ανθοί
απ' τις λοιδορίες της ντροπής,
χάσαν τη ζωτικότητά τους
ξέβαψαν, έμειναν αχνοί
με τα καμώματά τους
κρατώντας ένα σακί "κατηγορώ".
Φυλακισμένοι ζηλωτές
μελίρυτοι υποκριτές
υποχθόνιοι αρνητές
της ευτυχίας των άλλων.
Πραματευτάδες, παρατηρητές
θεατές και υπονομευτές
στη ζωή των αφεντάδων.
Κιτρίνισαν τα φύλλα της πικροδάφνης
ξινίλα και φθόνο μοίρασαν
σ' αυτούς που τα ποτίσαν
μ' εμπιστοσύνη και φιλία ευωδιαστή.
Στους μίσχους τους δακρύσαν
απ' αγάπη και νοιάξιμο πολύ
αγνοί ονειροπόλοι,
στάθηκε όμως αδύνατο να δεχτούν αποδοχή,
η καρδιά τους ήτανε μυριολάνθιστο περιβόλι
μα απανωτά χτυπήματα ερχόταν σα βροχή
απ' της πικρολιθιάς το βόλι.
Χλωμή κι ανάπηρη στήθηκε
στα μάτια εμπρός η πικροδάφνη.
Από φυλλωσιά λουλουδοπλουμιστή
φτελιά ποδοπατημένη,
κατάντια απελπιστική.
Μάρανε τη χαρά της!
Συνέπεια, ο πιο πικρός καρπός της.
Η ζήλεια που φώλιασε και θέριεψε
29/7/2021 Μάντυ Τσιπούρα

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου