Υπάρχουν πάντα μυστικά
στα δάση φυλαγμένα
Κρύβονται μέσα σε φυλλωσιές
Τα ακούω σαν ψίθυρο στο αυτί μου, απαλό θρόισμα.
Αγέρι μαλακό...
Τα φέρνει στην ψυχή
σαν κρυφή προσευχή.
Έρχονται σαν παράπονο
Σα λυγμό
Έλα εδώ μου λένε
Κρύψου στην αγκαλιά μας
Δεν θα σε πειράξει κανείς
Τα δάση ξέρουν να κρατάνε
καλά τα μυστικά σου.
Τα φέρνει σαν οσμή από βρεγμένο πεύκο
Τα φέρνει σα γλυκό ήχο από κελάηδημα πουλιών.
Τα φέρνει στο ξέφωτο μετά από περιπλάνηση
σε μυστικά μονοπάτια.
Σκύβει η ψυχή να πιει νερό στα ρυάκια και να ξεδιψάσει.
Πόσο θέλει να ξεδιψάσει, αλλά
όσο και να πιει δεν τα καταφέρνει.
Ειρήνη Λεοντάρα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου