Μανα μου γη... Γιώτα Ξενου.

Γη , Πόσο σκληρή μου φαίνεσαι

Χειμώνες σαν πατιέσαι ,

Μα οταν έλθει η άνοιξη ,

Στα λουλούδια Ξεχνιέσαι ,

Βγάζεις από τα Σπλάχνα σου

Λουλούδια και ευωδίες ,

Μα το χειμώνα είσαι σκληρή

Παγώνεις τις καρδίες ,

Είσαι σκληρή την χειμωνία

Τα δέντρα σου γυμνώνεις ,

Όμως σαν ελθη η άνοιξη

Θαρρώ πως μετάνιωνεις ,

Κι Αρχίζουνε οι προσφορές

Δώρα πολλά μας Δίνεις,

Μα όταν τελειώσουνε και αυτά

Μες στα λευκά μας ντύνεις ,,

Δινεις λουλούδια, Μέλισσες

Οίνον από το αμπέλι ,

Για να ´´χουμε την χειμωνιά

Γλυκό κρασί και μέλι ,

Μανα μου γη αφέντρα μου ,

Σκύβω και σε φιλάω ,

Θά´θελα να ήμουν Άγγελος

Για να μη σε πατάω ,,

Γιώτα Ξενου.