Όταν η ανάσα σου αγγίζει τη δική μου,
Μία γλυκιά μέθη από νανούρισμα αγάπης
Δέχεται η ψυχή μου...
Χάνομαι.. όταν στην αγκαλιά μου εσύ κοιμάσαι
Και τα χέρια σου αγγίζουν το κορμί μου.
Και όταν τα μάτια σου ανοίγεις
Και από του μορφέα τα όνειρα ξυπνάς,
Γίνεσαι Η φαντασία
Στα όνειρα που περίμενα να ζήσω.
Όταν μικραίνει ο ορίζοντας μπροστά μας
Μικραίνει και η ψυχή μας..
Και στην Δύση επάνω αυτή
Το κρασί του έρωτα στο αμπέλι της καρδιάς
είναι εκείνο που με κάνει
και μεθώ στην αγκαλιά σου.
Με τέχνη με αγκάλιαζε και απόψε η ψυχή σου
Και τους χτύπους της καρδιάς
Είχα στην αγκαλιά μου...
Κέρασμα για χάρη σου και απόψε
Στο χαμόγελο που μου χάρισαν τα χείλη σου
Αφήνοντας ακόμη μία φορά μισάνοιχτη
την πόρτα της καρδιάς
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου