Είναι η καρδιά που πάντα βλέπει πριν ο νους οραματιστεί και δει .
Ήρθες στη ζωή μου και με το άγγιγμα σου άφησες το αχνάρι σου
στην καρδιά μου, δίνοντας άλλη έννοια στην άγνωστη
πορεία της. Σε όλη μου τη ζωή ζητούσα ένα άγγιγμα
Που Θα μου δείξει τους ορίζοντες Και την έννοια της αγάπης...
Έλεγα στον εαυτό μου°
Και ξαφνικά το άγγιγμά σου,
Έδωσε στην επιθυμία μου να δω και εγώ πώς είναι ο παράδεισος
της γλυκιάς μέθης του φιλιού Αυτού που αγαπάς..
Μα το άγγιγμά σου δεν είναι υλικό,
Είναι της ψυχής το φως που έδωσαν τα μάτια σου
Στο σκοτεινό δρομάκι που ονόμαζα ζωή.
Βλέπεις η καρδιά είναι το πρώτο πού στο σώμα
ζωντανεύει μα και το τελευταίο που το σώμα αφήνει πίσω.
Όμως την ψυχή αν την αγάπη έχεις γνωρίσει
Ακόμη και ο πονηρός εκείνη προσκυνάει.
Χωρίς το άγγιγμά σου άγονη γη θα πάταγα
Σε κάθε βήμα στο διάβα της ζωής μου,
Προσποιούμενος ακόμη μία φορά
Στους ανθρώπους ότι ζω...
Είναι πάθος να μπορώ να σε αγαπώ
Και παρόλο που τα πάθη μπορούν να καταστρέψουν,
δεν μπορώ να προχωρήσω χωρίς να σε αγαπώ....
Όνειρα θα ήταν όλα αυτά που στη ζωή μου έχω,
Αν δεν ερχόσουν εκείνη τη στιγμή
Σβήνοντας από τον πίνακα της ζοφερής ζωής μου
Αυτά που την καρδιά μου είχαν χαράξει
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου