Ξημερώνει... Periklis Katsolas.

Αεράκι ευεργετικό φυσάει απ' τον βορά...
Ρομποτάκια ενός "ανώτερου" συστήματος που
περνά από πάνω μας με τις ερπύστριες του
σε διατεταγμένη φρίκη...
Καρπούζι δροσερό, τα νέα της ημέρας κουκούτσια
εκτός πέψης και αχώνευτα...
Πυρακτωμένα τσιμέντα οι καρδιές των αρνητών
και οι κανονικοί πιέζουν θρυμματισμένες συνειδήσεις...
Το πρωί θλιμένη νυσταγμένη ματιά που
δεν βλέπει πάρκο αλλά μόνο γκρίζα ντουβάρια...
Αντικατοπτρισμοί ελπίδας για λίγο...
Όπισθεν ολοταχώς, στο γελαστό παρελθόν και
στιγμαία σύγκριση ήττας...
Freddo,κλεφτά χαμόγελα,και κοίταγμα ουρανού
για ευχαριστώ...
Δεν λέω τίποτα άλλο...
Όλα τα πρωινά έχουν την ίδια φλατ θέα...
Θα ξυπνήσουμε αλλιώτικα...
Ξημερώνει...
Ίσως σήμερα...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου