Καμία αγκαλιά δεν μπορεί να με ζεστάνει,
κανένας λόγος δεν μπορεί να με παρηγορήσει.
Εισπράττω ψεύτικες αγάπες
που σκεπάζουν την αδιαφορία με χρυσόσκονη,
θαμπώνοντας την αλήθεια
για να μην βγει στο φως
που μόνο το συμφέρον τους ενδιαφέρει.
Πονάει το μέσα μου,
τα δάκρυα ποτίζουν το γυμνό κορμί μου,
είναι τα μόνα που εμπιστεύομαι,
γιατί είναι αληθινά.
Όψη άχρωμη,
σαν να έχω αγκαλιάσει το θάνατο.
Σκέψεις σαν σκιές περνούν από δίπλα μου
σκουντώντας τη μοναξιά μου.
Το σώμα μου πονάει, τα χείλη μου στεγνά.
Θυμός και θλίψη κυριαρχούν στην καρδιά μου,
όμως δεν μπορώ να ζω
με αρνητικά συναισθήματα.
Νόρα Ξένου

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου