Παράδεισος και φως... Nikola Painter.

Χαζεύοντας τα λουλούδια που ο κήπος της καρδιάς σου ήρθε
και μου χάρισε,
Ανοίγω το παράθυρο της κουρασμένης μου ψυχής
Κοιτώντας το φως και τον παράδεισο που υπάρχει στα
δικά σου μάτια...
Δεν είσαι ούτε χρόνος ούτε τόπος
Αλλά Η τελειότητα που κατοικούν οι άγγελοι της αγάπης
και σε έφεραν κοντά μου.
Ο παράδεισος δεν βρίσκεται στη γη υπάρχουν όμως τα
κομμάτια του και ένα από αυτά είσαι και εσύ που ήρθες
και με αγκάλιασες με το δικό σου φως.
Με κοιτάς και απλά χάνομαι στο άπειρο του έρωτά σου
Μου μιλάς και δεν υπάρχουν λέξεις για να περιγράψω
τα λόγια που ακούω
Με αγαπάς και χάνομαι
Στο φως του δικού σου παραδείσου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου