Θυμήθηκα
πως είχα ξεκινήσει πριν καιρό
ζητούσα να σε συναντήσω, να σε βρω
συντροφιασμένος με σοφούς μάγους
και οδηγό τ’αστέρι.
Πόσο γίνονταν όμορφα
τα μέρη που περνούσαμε
τα δύσβατα, τ’απάτητα, τ’αστρολουσμένα!
Όλα ηρεμούσανε
μας ξεπροβοδίζανε
και μας καλοτυχίζανε
σαν μαγεμένα!
Και τώρα
άφωτα γύρω μου όλα
μόνο μια ανταύγεια
στης καρδιάς το βάθος
απ’ των σοφών
την πίστη την ασάλευτη
το φως απ’ τ’ άστρο.
Και βγήκα πάλι
έξω απ’ τα τείχη
και μακριά
απ’ του κόσμου το παζάρι
να ξαναβρώ της φάτνης σου
Κώστας Γιαννακόπουλος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου