Πάρε το κλειδί της ανάμνησης
στης αυγής την πόρτα
ν' αγκαλιάσει το κόκκινο
κι ο χρόνος ρίχνει την τράπουλα
να διαλέξει τους τυχερούς
να κλειδώσει στον κήπο της ψυχής
τα γιασεμιά και τα ζουμπούλια
να χωρέσουν την αγωνία της μέρας
το κλάμα της απώλειας
το βουβό πέταγμα της ελπίδας
το βουητό του πολέμου
την μοίρα της προσφυγιάς
το τάμα στην Παναγιά
να δώσει φτερά στα όνειρα
να σβήσει η πεινασμένη απελπισία.
Ελαμψε ο δρόμος του ήλιου
δεν χάθηκε η ανατολή
συνάντησε ένα άγγελο λευκό
κι έβαψε ένα καινούργιο κόσμο
στο τετράδιο του σήμερα
Ι.Χ 14-11-21

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου