Κάποτε γεννήθηκε μια κόρη, όμορφη. Ταξιδευτές περνούσαν από τα μέρη της και μιλούσαν για την γαλανή την θάλασσα και την ομορφιά της. Για νησιά και στεριές, μακριά πολύ. Σε ξενα μέρη, διαφορετικά. Μπάτης σαν φυσούσε, ταξίδευε την ανάσα της, την αλμύρα της. Και ο ήλιος έπαιζε μαζί της, χρυσές ηλιαχτίδες, της έστελνε και την στόλιζε. Μα ένας ταξιδευτής την πήρε μακριά την όμορφη κόρη, σε μια άλλη στεριά. Και εκείνη χάθηκε στα γαλανά αγριεμένα νερά της. Είχε ερωτευτεί τα ταξίδια της γαλανης θάλασσας. ήθελε να μάθει περισσότερα για τα μυστικά της. Άλλοι πάλι είπαν ότι την πήραν γοργόνες μαζί τους. Ήταν όμορφη και η αγκαλιά της θάλασσας την έκανε δική της... Γεωργία Βασιλοπούλου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου