Μέσα στην βαρυχειμωνιά, ψάχνομε λίγο ήλιο
σαν φωτεινό ορόσημο να δώσει την εντολή.
Στους δρόμους που ξάφνου σκοτεινιάστηκαν
ανέσπερο φως να έρθει και μ'ένα μόνο φύσημα,
να κλείσει την ανοιχτή πληγή.
Ξάφνου , ο ήλιος έλαμψε ομόρφυνε η πλάση !
Ήταν σαν νάρθε Άνοιξη ζεστάθηκε η κρύα γη ...
Η ποθητή εικόνα του έδιωξε μακριά το έρεβος
και γέμισε με ελπίδα και χαρά και πάλι την ψυχή.
Γαλήνεψε η θάλασσα πάψαν τ'αστροπελέκια
και του νοτιά εκόπασε το κύμα μονομιάς
Μακρύ δωδεκαήμερο γεμάτο καλλικαντζάρους
ήταν η ζωή, μα γύρισαν ξανά στην γη βαθιά.
Η φύση μας συνομωτεί σ ΄ ετούτο το παιχνίδι
συνομοτεί και συμφωνεί στο θαύμα του χειμώνα !
Αυτές οι μέρες χάρισμα , μαγευτική εικόνα !
Για να κλωσσήσει τα αυγά ,η όμορφη αλκυόνα .
Μέσα σε βράχια κοφτερά φωλιές προστατευμένες
από πανέμορφα πουλιά σοφά ομορφοπλεγμένες !
Το ένα κλωσσά το άλλο πετά με έγνοια και με χάρη .
Βουτά βαθιά , ξαναπετά προς την φωλιά και πάλι .
Τί ομορφιά ! Από ψηλά χρυσές ήλιου αχτίνες
και κάτω η φωλιά ξαναγεννά νέας ζωής ελπίδες !
Το πιο τρανό παράδειγμα πως είναι θέμα χρόνου
γεννά η ζωή,ξαναγεννά το μέλλον του ανθρώπου.
Και παίρνει ο αγέρας τ'άχυρο και μένει το σιτάρι
παίρνει το ποτάμι του κακούς,ναυάγια τους κάνει
και στα βιβλία τ'άγραφα,αλλά και τα γραμμένα
σταμπάρονται οι πράξεις μας κι όλα τα πεπραγμένα.
Άλλους με μαύρα κι άραχλα και άλλους με χρυσά
είναι τιμή να μένεις αθάνατος μέσ'τα βιβλία αυτά
να λένε οτι αγωνίστηκες και έπραξες σωστά
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου