Πατέρα μου... Κυριακή Δράκου.

Από τα μάτια σου έσταζε η αγάπη, από τις πράξεις σου
η ανθρωπιά… Τα προηγούμενα χρόνια, φέτος από τους
Δελφούς και κάθε χρόνο, το στεφάνι από την δράση
για την ειρήνη, δικό σου…
Ήρωα πατέρα… σ’ αγκαλιάζει η ψυχή μου και σου μιλάει
με τα λόγια της καρδιάς.
Με την αύρα του φωτός από το απέραντο σου,
συνεχίζω να αγωνίζομαι… για την ειρήνη,
για το καλό, για τις αξίες ζωής, για εκείνο το χαμόγελο
που μου χρωμάτιζες με τα μάτια σου…
Πατέρα μου, σ’ αγαπώ…
Απέραντη ετούτη η αγάπη…
«Να οραματίζεσαι κόρη μου, να κάνεις ότι θέλεις,
αλλά να μην βλάπτεις κανένα, ούτε τον εαυτό σου»
Πατέρα μου, στέκομαι προσοχή μπροστά στον τάφο σου
και προσεύχομαι… Η Κύπρος μας σκλαβωμένη…
μα η ψυχή μας ελεύθερη… «Να αγαπάς κόρη μου
και να είσαι ελεύθερη, μην σε σκλαβώσει ποτέ τίποτα…
Να θυμάσαι έχουμε μόνο ότι μπορούμε να πάρουμε
μαζί μας όπου και να πάμε»
Χτίζε το χαρακτήρα σου και μην επιτρέπεις να σου τον
γκρεμίζουν… Απόφαση είναι να είσαι αυτός που θέλεις
να είσαι… Απόφαση είναι να υπερασπίζεσαι το δίκαιο…
Απόφαση είναι να μην υποκύπτεις στην κυριαρχία κάποιων…

Κυριακή Δράκου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου