Έρχεται στο νου μου η άνοιξη…
Οι συναλλαγές θανάτου σε
παραδομένα κορμιά, μυαλά…
Η μοναξιά σαν πρόσταγμα
κουρασμένων κυττάρων…
σε ορμή σιωπής.
Τα φωτεινά ανατριχιάσματα
σε ξεχασμένο ήλιο.
Έρχεται στο νου μου η άνοιξη…
Σε αναπαμένο φως η τρεχάλα μας…
Σε άγρυπνο άγχος η νύχτα.
Το φιλί της ειρήνης ζωγραφίζω
με τα χνώτα μου στο τζάμι της παγωνιάς.
Τα όνειρα σχόλασαν στη ξένη σάρκα.
Πληθαίνουν οι σιωπές…
Η ψυχή στην άνοιξη της ειρήνης .
Κυλάμε όλοι στον ποταμό...
Θα ρίξω σπόρους που ανθίζουν λόγο…
Κυριακή Δράκου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου